بهينه سازي سطوح كود دامي و پتاسيم در زراعت زعفران با استفاده از روش سطح-پاسخ

هدف اين پژوهش بهينه سازي كاربرد كودهاي دامي و سولفات پتاسيم بر عملكرد گل و بنه زعفران با استفاده از روش سطح-پاسخ بود. اين آزمايش با 13 تيمار (سطوح بالا و پايين كود دامي (به ترتيب 100 و صفر تن در هكتار) و سولفات پتاسيم (به ترتيب 400 و صفر كيلوگرم در هكتار)) و دو تكرار در دو سال زراعي در مزرعه دانشگاه فردوسي مشهد اجرا شد. شاخص هاي عملكرد گل و بنه در سال دوم بعنوان متغير وابسته اندازه گيري و تغييرات آنها با مدل هاي رگرسيوني ارزيابي شد. به منظور ارزيابي كيفيت مدل ها از آناليز واريانس، عدم برازش، ضريب تبيين و ميانگين جذر مربعات خطا استفاده شد. مقادير بهينه كودها براي متغيرهاي وابسته در سناريوي اقتصادي بر اساس شاخص مطلوبيت (D) تعيين شد. نتايج نشان داد كه اثر جزء خطي بر تعداد و وزن تر گل و قطر بنه هاي دختري، اثر جزء درجه دو كامل بر تعداد و وزن تر گل و اثر متقابل تنها بر وزن خشك بنه هاي دختري معني دار بود. آزمون عدم برازش در مورد هيچ يك از شاخص هاي عملكرد گل و بنه هاي دختري زعفران معني دار نبود كه نشان دهنده برازش مطلوب مدل مي باشد. بيشترين وزن تر و تعداد گل در تيمار 100 تن كود دامي در هكتار+ عدم مصرف كود سولفات پتاسيم و بيشترين وزن خشك بنه هاي دختري در تيمار 100 تن كود دامي در هكتار+ 400 كيلوگرم كود سولفات پتاسيم در هكتار به دست آمد. ميزان بهينه مصرف كودهاي دامي و سولفات پتاسيم براساس سناريوي اقتصادي 80.50 تن كود دامي در هكتار و 371.71 كيلوگرم كود سولفات پتاسيم در هكتار (0.98=D) محاسبه شد.