بررسي تأثير انسان‌‌ شناسي صدرايي بر انسان ‌‌شناسي شيخيه

انسان ‌‌شناسي در كنار جهان ‌‌شناسي و خدا‌‌شناسي سه ركن اساسي در انديشه هر مكتب فلسفي يا كلامي‌و عقيدتي است. هويت و ماهيت انسان، حقيقت جسم و نفس او، ارتباط و تعامل نفس و بدن، حكايت آنها پس از مرگ در عالم برزخ و سپس قيامت و  در نهايت چگونگي حشر و نشر ابدان و ارواح؛ اهم‌اين مسائل هستند. رنگ و لعاب انسان‌‌شناسي مكتب شيخيه كاملاً صدرايي است، البته از گذر تبيين‌هاي شيخ احمد احسايي كه بيشترين مراجعه و شرح را به آثار ملاصدرا داشته است. هر چند احسايي حركت جوهري نفس را مي‌پذيرد و به معاد جسماني مانند صدرا تصريح مي‌كند، اما به جهت تفاوتي كه با او در تبيين جسم و جسد انسان و نيز ماهيت عالم مثال و برزخ، قول به عالم هورقليا، و نهايت قيامت و حشر و نشر دارد؛ تصويري متفاوت از آنچه  در حكمت متعاليه آمده ارائه مي‌كند.