بررسي انتقادي يك نقد در باره نظام تابع‌‌ارزشي منطق پايه گزاره‌ها؛ آيا راه‌هاي اثبات اصول EFQ وEQT مسدود مي‌شود؟

در منطق كلاسيك، استدلال درست است اگر و تنها اگر نتيجه به كمك قاعده‌هاي استنتاج از مقدمه‌ها به دست آيد. بر اساس اين تعريف، استدلال‌هاي‌  P∧∼P⊢Q  و Q⊢P∨∼P درست به شمار مي‌آيند. اما شهود طبيعي درستي اين دو استدلال را تأييد نمي‌كند. نويسنده، در نظريه منطق پايه دو بخشي گزاره‌ها در كتاب «طرحي نو از اصول و مباني منطق»، با افزودن دو شرط جديد، تعريفي جديد از درستي استدلال ارائه كرده و بر پايه اين تعريف، راه‌هاي اثبات اين دو استدلال‌ را مسدود كرده است. اين تعريف مستلزم برخي تجديد نظرها در برخي قاعده‌هاي استنتاج و برخي استدلال‌ها در منطق كلاسيك است و به تأسيس نظريه نظام تابع ارزشي انجاميده است. اسدالله فلاحي در مقاله‌اي كه با عنوان «نظام تابع‌ارزشي حاج‌حسيني» در شماره بهار ۱۴۰۲ نشريه علمي آينه معرفت منتشر شده است، بي‌آنكه موضع خود را در قبال استدلال‌هاي فوق مشخص نمايد، با طرح انتقادات پراكنده، اين نظريه را نقد كرده است. در اين ميان، تنها يك نقد اصل نظريه را هدف گرفته كه به تفصيل به آن پاسخ خواهم داد. دو نقد مستلزم اصلاح خطاي سهوي يا رفع ابهام از متن كتاب است. ساير نقدها ناشي از عدول از برخي الزامات نقد، فهم ناصواب از متن كتاب، ناديده گرفتن وجوه معتبر ديگر، غفلت از برخي توضيحات نويسنده با تكيه بر پيش‌فرض‌هاي ناقد به جاي تكيه بر پيش‌فرض‌هاي نويسنده است.