بررسي آزمايشگاهي تأثير سختي مسلح كننده و اندازه‌ي ذرات خاك بر مقاومت بيرون كشيدگي مسلح كننده از خاك

يكي از مهمترين عوامل تاثيرگذار در رفتار مكانيكي سيستم‌هاي خاك مسلح، پارامترهاي اندركنش بين خاك و مسلح ‌كننده در فصل مشترك آنها مي باشد. پارامترهاي مكانيكي فصل مشترك خاك و مسلح‌كننده به مشخصات خاك و مسلح‌كننده وابسته است. در اين تحقيق تأثير اندازه دانه‌هاي خاك و نيز سختي مسلح‌كننده در مقاومت بيرون‌كشيدگي مسلح‌كننده از خاك بصورت آزمايشگاهي بررسي شده است. مقاومت بيرون‌كشيدگي سه نوع مسلح كننده با سختي‌هاي متفاوت در سه نوع خاك با دانه‌بندي‌‌هاي مختلف مورد بررسي قرار گرفته است. آزمايش‌هاي بيرون‌كشيدگي در سه سطح تنش 50، 100 و 150 كيلوپاسكال انجام شده است. براي بررسي اين موضوع و تعيين شاخصي براي سختي مسلح‌كننده، دستگاهي ساخته شده است تا بتوان مقدار نفوذ دانه‌هاي جامد خاك در مسلح كننده اندازه‌گيري كرد. نتايج آزمايش‌ها نشان مي‌دهد فرورفتگي دانه‌هاي خاك در مسلح‌كننده تأثير زيادي در مقاومت بيرون‌كشيدگي مسلح‌كننده از خاك داشته است. مقدار نفوذ دانه‌هاي جامد خاك در مسلح‌كننده با كاهش سختي مسلح‌كننده و افزايش اندازه قطر دانه‌هاي خاك افزايش مي‌يابد. براي هر سطح تنش قائم مشخص، هر چقدر ميزان نفوذ دانه‌هاي جامد خاك در مسلح كننده بيشتر بوده، مقاومت بيرون كشيدگي آن مسلح كننده نيز بيشتر بوده است. نتايج نشان مي‌دهد با افزايش قطر دانه‌هاي جامد خاك، مقاومت بيرون‌كشيدگي مسلح كننده نيز افزايش يافته است ولي اين افزايش در مورد مسلح كننده‌ با سختي كمتر در مقايسه با مسلح‌كننده سختي بيشتر، چشم‌گيرتر بوده است و نيز اختلاف مقاومت بيرون كشيدگي سه مسلح‌كننده با سختي هاي مختلف در خاك ريزدانه  كمتر از اختلاف مقاومت بيرون‌كشيدگي سه مسلح كننده در خاك درشت دانه بوده است كه نشان دهنده تأثير همزمان سختي مسلح‌كننده و اندازه دانه‌هاي خاك در مقاومت بيرون‌كشيدگي مي‌باشد.