تحليل ابعاد عملگرايي آموزشي در تدوين مبحث تابع كتاب‌هاي درسي رياضي

هدف اصلي اين پژوهش تحليل تغييرات ابعاد عملگرايي آموزشي فصل تابع در كتاب درسي رياضي است كه با روش تحليل محتواي كمي در دو سطح انجام شده است. قلمرو مطالعه ي پژوهش، فصل «تابع» دو كتاب درسي «رياضي(1) پايۀ دهم دورۀ دوم متوسطه» چاپ سال 1399 و «رياضيات (3)و(4) سال دوم نظام جديد آموزش متوسطه» چاپ سال 1376است. جامعه آماري تحقيق در سطح اول معلمان رياضي با سابقه تدريس دو كتاب مذكور مي باشد و نمونه به صورت غيرتصادفي و در دسترس از بين معلمان رياضي و سرگروه هاي آموزشي انتخاب شده است. محتواي كتاب ها ابتدا با تحليل كمي 87  پرسش‌نامه ي تكميل شده كه به صورت طيف ليكرت و براساس نظريه ي «عملگرايي آموزشي» جان ديوئي طراحي شده، بررسي شد. اين مهم پس از بومي سازي پرسش نامه اقتباسي از پژوهش جراح و همكاران و تأييد پايايي آن با ضريب آلفاي كرونباخ 0.86 صورت پذيرفت. در ادامه در سطح دوم تحقيق گروه خبرگي پنج نفره محتواي فصل تابع دو كتاب را ذيل چهار بعد عملگرايي يعني: سودمندي، علاقه، تجربه و ادغام؛ كدگذاري نمود. نتايج پرسش نامه و كدگذاري مشتركاً گواه آن است كه كتاب چاپ 1399 در برخورداري مؤلفه ها و ابعاد عملگرايي نسبت به كتاب چاپ 1376 وضعيت مطلوب تري دارد. درانتها پيشنهاداتي براي ويرايش هاي آتي كتاب با تأكيد بر بعد تجربه ارائه شده است.