بررسي‌هاي سنگ‌نگاري، كاني‌شناسي و زمين شيميايي سنگ‌هاي آتشفشاني در منطقه گرازي، جنوب‌غرب خواف، استان خراسان رضوي

منطقه ي مورد بررسي در شمال شرق ايران و 10 كيلومتري جنوب غربي شهرستان خواف واقع شده است. اين منطقه داراي برونزدهايي از سنگ هاي رسوبي (كنگلومرا)، آتشفشاني (داسيت، آندزيت، بازالت) و آذرآواري (ايگنمبريت) با سن ائوسن پسين است. واحد بازالتي داراي بافت هاي پورفيري، گلومروپورفيري، شيشه اي، غربالي و بادامكي است. كاني هاي اين واحد شامل پلاژيوكلاز، پيروكسن، هورنبلند و اليوين هستند. در واحد آندزيتي، بافت هاي پورفيري با زمينه ريزسنگي، شيشه اي، گلومروپورفيري و غربالي شناسايي شدند. كاني هاي اصلي آن پلاژيوكلاز، هورنبلند و فلدسپار قليايي هستند. واحد داسيتي داراي بافت پورفيري بوده و شامل كاني هاي پلاژيوكلاز و كوارتز و به مقدار كمتر فلدسپار قليايي است. واحدهاي آتشفشاني گرازي ماهيت آهكي قليايي تا آهكي قليايي با پتاسيم بالا دارند. غني شدگي عناصر خاكي نادر سبك (LREE)ها نسبت به عناصر خاكي نادر سنگين (HREE)ها و غني شدگي عناصر سنگ دوست بزرگ يون (LILE) نسبت به عناصر با شدت ميدان بالا (HFSE) شواهد مهمي گوياي اين هستند كه اين واحدها در كمربند ماگمايي پهنه فرورانش تشكيل شده اند. با توجه به داده هاي زمين شيميايي، سنگ هاي آتشفشاني از گوشته غني شده شكل گرفته اند و از بين اجزاي فرورانشي، دگرنهادي مربوط به رسوب ها، مهمترين نقش را داشته است.