مدل نقش تعديلگر ورزش‌هاي الكترونيكي بر تأثير ناگويي هيجاني و پرخاشگري در دانش‌آموزان مقطع متوسطه

هدف از انجام تحقيق حاضر بررسي تأثير ناگويي هيجاني بر پرخاشگري در دانش‌آموزان مقطع متوسطه با نقش تعديلگر ورزش‌هاي الكترونيكي و ارائه مدل مي‌باشد. اين تحقيق از لحاظ استراتژي توصيفي-پيمايشي بوده و از لحاظ شكل فرضيات به‌صورت علي مي‌باشد. جمع‌آوري اطلاعات از پرسشنامه‌هاي استاندارد ارائه شده در تحقيقات معتبر خارجي و داخلي شامل مقياس ناگويي هيجاني تورنتو: مقياس پرخاشگري باس و همكاران و مقياس ورزش‌هاي الكترونيكي استفاده شد. همچنين به‌منظور بررسي روايي سازه پرسشنامه‌ها از تحليل عاملي تأييدي مرتبه اول و دوم استفاده شد. پايايي دروني سؤالات پرسشنامه‌هاي مورد استفاده از روش آلفاي كرونباخ استفاده شد و در اين تحقيق همان‌طور كه مشاهده مي‌شود اين ضريب بالاي 0.7 بوده كه نشان از پايايي قابل‌قبول پرسشنامه‌ها دارد. جامعه آماري تحقيق شامل تمامي دانش‌آموزان پسر ناحيه 2 آموزش‌وپرورش شهر مشهد مي‌باشد. به‌منظور بررسي تجربي و كاربردي تحقيق نمونه 400 نفري از نوجوانان دانش‌آموز در حال تحصيل انتخاب شدند. در اين تحقيق در بخش آمار توصيفي و بررسي ارتباط بين متغيرهاي تحقيق از نرم‌افزار SPSS ويرايش 25 و در بخش معادلات ساختاري از نرم‌افزار Smart pls ويرايش 3 به‌منظور طراحي مدل تحقيق استفاده گرديد. طبق نتايج مشخص شد مقدار برازش SRMR برابر با ( 0.078) كه در سطح معناداري 0.05 پايين‌تر از مقدار 0.08 است. بنابراين مدل ساختاري تحقيق از برازش مطلوبي برخوردار است. از يافته‌هاي تحقيق مي‌توان بيان داشت كه دانش‌آموزان به‌واسطه سن و سال و حساسيت‌هاي خاص سنين نوجواني، غالباً با مشكلات روان‌شناختي متعددي از جمله بروز خشم كنترل نشده، بروز هيجانات ناشي از درس و مدرسه مواجه هستند و احتمال تجربه موارد ناخوشايندي همچون پرخاشگري اجتماعي در آنان زياد است؛ لذا پيشنهاد مي‌شود با استفاده صحيح و برنامه‌ريزي‌شده از پتانسيل ورزش‌هاي الكترونيك نيز، بسترهاي كاهش رفتارهاي پرخاشگرانه تسهيل يابد.