طراحي مدل روابط بين مديريت كيفيت فراگير با رفتار شهروندي سازماني و عدالت سازماني در كاركنان ادارات ورزش و جوانان استان يزد

پژوهش حاضر با هدف بررسي روابط بين مديريت كيفيت فراگير با رفتار شهروندي سازماني و عدالت سازماني در كاركنان ادارات ورزش و جوانان استان يزد انجام شد. در اين پژوهش از روش نمونه‌گيري سرشماري استفاده شد و حجم نمونه 168 نفر درنظر گرفته شد. ابزار جمع‌آوري داده‌ها پرسشنامه‌ استاندارد مديريت كيفيت فراگير اسپينوال (2001)، رفتار شهروندي سازماني پادساكوف (2000) و عدالت سازماني نيهوف و مورهن (1993) بود، كه روايي آن‌ها به تأييد اساتيد رسيد و پايايي پرسشنامه‌ها با استفاده از روش آلفاي كرونباخ به‌دست آمد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از روش آمار توصيفي و استنباطي با نرم‌افزارهاي اس.پي.اس.اس نسخه‌ 26 و ليزرل استفاده شد. در بخش آمار توصيفي از فراواني، درصد، ميانگين و انحراف معيار و در بخش آمار استنباطي از آزمون كلموگروف- اسميرنوف، ضريب همبستگي و مدلسازي ساختاري استفاده شد. نتايج پژوهش در مدل نهايي نشان‌ داد كه ميزان تاثير مديريت كيفيت فراگير بر رفتار شهروندي سازماني برابر با 65 درصد، ميزان تاثير مديريت كيفيت فراگير بر عدالت سازماني برابر با 94 درصد و ميزان تاثير غيرمستقيم مديريت كيفيت فراگير بر رفتار شهروندي سازماني با ميانجي‌گري عدالت سازماني برابر با 36 درصد بود،كه همه روابط در سطح 0.05 معنادار بودند. بنابراين، با توجه به نتايج پژوهش مي‌توان گفت كه مديران وزارت ورزش و جوانان بايد توجه خاصي به مديريت كيفيت فراگير در جهت ايجاد عدالت سازماني كه توسعه و ارتقاء دهنده رفتار شهروندي سازماني است، داشته باشند.