ارائه يك مدل بهينه سازي براي ارزيابي ريسك ورود ارز ديجيتال به پرتفوي ارزي بانكداري اسلامي در كشور ايران

ارز ديجيتال نوعي پول مجازي متكي بر اصول رمزگذاري است كه موجب معتبر ساختن تراكنش ها مي شود. در واقع اولين سيستم پرداخت الكترونيك غيرمتمركز است كه توانسته مشكل دو بار خرج شدن يك واحد پول مجازي را حل كند. يكي از اهداف مهم روي كار آمدن پول هاي مجازي، تسهيل انجام امور مالي و ايجاد پولي بدون حضور واسطه ها و بانك ها مي باشد، به طوري كه امكان دست كاري اين پول ها توسط دولت وجود ندارد و بانك ها هم نمي‌توانند ارزش آن را كم يا زياد كنند. در حال حاضر در بانكداري اسلامي كشور ايران، قوانين مربوط به استفاده از ارزهاي ديجيتال تصويب نگرديده است و استفاده از ارزهاي خارجي ريسك هاي متعددي را براي بانك ها و كشور به وجود آورده است. در پژوهش حاضر، ابتدا ريسك مربوط به يك پرتفوي ارزي مورد استفاده بانك ها در ايران با استفاده از روش ارزش در معرض خطر محاسبه شده و سپس، با اضافه نمودن ارز ديجيتال به پرتفوي، مجددا ريسك مربوط به آن محاسبه شده است و در نهايت، مدل بهينه پرتفوي ارائه گرديده است. نتايج حاصل از پژوهش، حاكي از كاهش ريسك پرتفوي است.