تدوين الگوي مفهومي زيست جهان مجازي كودكان و نوجوانان در رسانه‏ هاي اجتماعي

اهميت يافتن بيش از پيش فضاي مجازي و رسانه هاي اجتماعي در ميان كاربران كودك و نوجوان خصوصاً در دوران كرونا موضوعي نيازمند توجه در فضاي علوم ارتباطات است. كشورهاي گوناگون سالهاست درصدد فهم تجربه اين گروه سني در فضاي آنلاين برآمدند. در ايران منابع نظري در اين خصوص به شدت محدود است، بر اين اساس هدف مقاله پيش رو تبيين ابعاد و رويكردهاي نظري پشتيباني كننده زيست مجازي كودكان و نوجوان با رويكردي توصيفي- تحليلي است. اين مقاله با تشريح مفاهيم محوري مرتبط الگويي براي تبيين چگونگي رفتار ارتباطي كودكان و نوجوانان در فضاي رسانه‎هاي اجتماعي با نگاهي همه جانبه نگر و در نظر گرفتن رويكردهاي مختلف نسبت كودكان و رسانه (كودك محور و رسانه محور) و همچنين رويكردهاي مختلف به فناوري‏هاي نوين ارتباطي (از جمله ديدگاه هاي جبرگرا، ابزارگرا، مطالعات فرهنگي و شكل گيري اجتماعي رسانه) طراحي كرده است. و در نهايت با تبيين جنبه‎هاي مختلف به اين نتيجه رسيده است كه در سطح خرد، ارتباط مقولات دسترسي به رسانه هاي اجتماعي، الگوي تعاملات و يادگيري در رسانه‏هاي اجتماعي با چگونگي هويت‌يابي در اين فضا مي‏تواند منجر به شكل گيري خود رسانه‏اي كودكان و نوجوانان شود.