اثر دور ‌آبياري، كود نيتروژن و روش كشت بر عملكرد و كارايي مصرف آب نيشكر

با توجه به شرايط اقليمي ايران، افزايش كم‌آبي و تأثير آن بر كارايي مصرف آب و كودهاي شيميايي، آزمايشي به‌منظور بررسي تأثير دور آبياري (6، 9 و 12 روز)، سطوح مختلف كود نيتروژن (200، 300 و 400 كيلوگرم اوره در هكتار) و روش كشت (روي پشته يا هيلينگ‌آپ شده و داخل جويچه) بر عملكرد و بهره‌وري آب نيشكر به‌صورت طرح فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در 3 تكرار در شركت كشت و صنعت حكيم فارابي خوزستان انجام شد. نتايج مقايسه ميانگين نشان داد بيشترين عملكرد نيشكر (106/73 تن در هكتار) در دور آبياري 9 روز به‌دست آمد، در حالي‌كه كمترين آن (59/10تن در هكتار) در دور آبياري 12 روز مشاهده شد. همچنين، با كاربرد 400 كيلوگرم اوره در هكتار، بيشترين عملكرد نيشكر (99/89 تن در هكتار) به‌دست آمد و كشت درون جوي در مقايسه با كشت روي پشته عملكرد بيشتري را داشته است. بيشترين كارايي مصرف آب بر اساس عملكرد ساقه نيشكر و شكر توليدي به‌ترتيب با 3/55 و 0/34 كيلوگرم به‌ازاي هر مترمكعب آب مصرفي، در دور آبياري 9 روز به‌دست آمد. افزايش معني‌دار كارايي مصرف آب بر اساس عملكرد ساقه نيشكر در تيمار 400 كيلوگرم اوره در هكتار در مقايسه با دو سطح كودي ديگر مشاهده شد. هرچند در كارايي مصرف آب شكر توليدي اختلاف معني‌داري مشاهده نشد. نتايج پژوهش نشان داد كه دورهاي آبياري 6 و 9 روز در اكثر صفات مورد بررسي تفاوت معني‌داري نسبت به يكديگر نداشتند، بنابراين در شرايطي كه سطح كشت نيشكر زياد و مقدار آب قابل‌دسترس محدود است، افزايش فواصل آبياري (2 تا 3 روز بيشتر) براي نيشكر توصيه مي‌شود. كشت در داخل جويچه مي‌تواند در كاهش آب مصرفي نيز نقش مؤثري داشته باشد. بنابراين، كم‌آبياري به همراه مصرف مناسب و متعادل كود نيتروژن مي‌تواند به‌عنوان يك راهبرد مناسب در كشت نيشكر مورد استفاده قرار گيرد.