بررسي ارتباط بين غلظت رسوب معلق و ويژگي‌هاي آبخيز رودخانه كن تهران، با استفاده از رگرسيون مؤلفه‌هاي اصلي

ويژگي‌هاي ژئومورفيك حوضه‌هاي آبخيز داراي روابط متقابل و همبستگي بوده و مقياس زماني و مكاني در قالب فصل و زيرحوضه‌ها بر غلظت رسوب معلق تأثيرگذار است. از اهداف اين مطالعه بررسي ارتباط بين غلظت رسوب معلق و ويژگي‌هاي آبخيز رودخانه كن با استفاده از رگرسيون مؤلفه‌هاي اصلي و شناخت تأثير فصل و زيرحوضه‌ها بر غلظت رسوب معلق بود. بدين‌منظور غلظت رسوب معلق در طي چهار رخداد بارشي در سه فصل و در زيرحوضه‌ها اندازه‌گيري و محاســبه شــد. شانزده ويژگي فيزيوگرافي و كاربري اراضي در زيرحوضه‌ها تعيين شد و با استفاده از تجزيه مؤلفه هاي اصلي (PCA)، عامل يا فاكتورهاي اصلي شناسايي و امتياز هر يك از فاكتورها براي هر ويژگي محاسبه شد. نتايج تحليل واريانس نشان داد كه غلظت رسوب معلق از نظر مقياس مكاني معنادار بوده و فصل بهار بيشترين ميزان رسوب‌زايي را داشته است. آناليز مازاد داده (Redundancy analysis) و تحليل كانونيك توابع تشخيص (Discriminant function canonical analysis) بر خصوصياتي كه در عامل اول (PC1) مشاركت دارند، نشان داد كه به‌ترتيب خصوصيات درصد سازند فرسايش‌پذير، سازند به‌نسبت فرسايش‌پذير، درصد فعاليت احداث آزاد راه (تسطيح دامنه ها) و طول آبراهه مهم‌ترين ويژگي‌هاي زيرحوضه‌ها در توليد و غلظت رسوب معلق منطقه مطالعاتي هستند.