اثربخشي مداخله مبتني بر پذيرش و تعهد بر تاب‌آوري تحصيلي دانش‌آموزان داراي اختلال يادگيري ويژه

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير مداخله مبتني بر پذيرش و تعهد بر تاب آوري تحصيلي دانش ‌آموزان داراي اختلال يادگيري ويژه انجام گرفت. روش: اين پژوهش از نوع مطالعه نيمه آزمايشي با پيش آزمون/ پس آزمون، دوره پيگيري و داراي گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش، كليه دانش‌آموزان دختر كه به مراكز اختلال يادگيري منطقه 7شهر تهران مراجعه كردند. براي انتخاب نمونه، از طريق نمونه‌ گيري در دسترس، تعداد 30 دانش اموز دختر داراي اختلال يادگيري ويژه كه به مراكز اختلال يادگيري در سال تحصيلي 401-402 رجوع كرده بودند، انتخاب و در دو گروه 15 نفري به صورت تصادفي قرار گرفت. هر دو گروه كنترل و آزمايش در سه مرحله‌ ي پيش از مداخله، پس از مداخله و سه ماه بعد از مداخله به مقياس تاب آوري تحصيلي پاسخ دادند. داده ‌ها با استفاده از روش تحليل واريانس مختلط در  SPSS24 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ‌ها: نتايج پژوهش نشان داد، برنامه آموزش پذيرش و تعهد بر مولفه‌ هاي تاب آوري تحصيلي دانش‌ آموزان داراي اختلال يادگيري ويژه تاثير معنادار داشته (0.001 P) و اثر مداخله در مرحله پيگيري پايدار بوده است. نتيجه‌ گيري: بر اساس يافته‌ ها، آموزش پذيرش و تعهد مي‌ تواند، وضعيت تاب آوري تحصيلي دانش ‌آموزان داراي اختلال يادگيري ويژه را بهبود بخشد و آنها را در مقابل چالش ‌هاي تحصيلي توانمند كند و راه ‌گشاي تحقيقات بعدي در حوزه مداخلات مربوط به دانش‌آموزان داراي اختلال يادگيري ويژه شود.