تحليل عوامل موثر بر معيشت پايدار خانوارهاي روستايي (مطالعه موردي: بخش كشاورزي دهستان رستاق در شهرستان خليل‌آباد)

اقتصاد روستايي به عنوان يكي از وجوه بسيار اساسي موجوديت روستا، از ديرباز با كشاورزي و فعاليت‌هاي زراعي عجين بوده است؛ به گونه‌اي كه، بخش كشاورزي از نظر اشتغال خانوارها و درآمدزايي براي آنان بسيار اهميت دارد. از اين رو، مي تواند نقش مهمي در كاهش فقر و به خصوص تقويت معيشت پايدار روستايي ايفا كند. هدف اين پژوهش، بررسي و تحليل عوامل موثربر معيشت پايدار خانوارهاي روستايي در دهستان رستاق از توابع شهرستان خليل آباد است كه به لحاظ روش توصيفي – تحليلي انجام شده است. بدين منظور ابتدا ضمن مطالعات اسنادي و ميداني، طيف گسترده‌اي از شاخص‌ها تعيين گرديد. سپس، جمع‌آوري داده‌ها براساس شاخص‌هاي انتخابي و با استفاده از پرسش‌نامه خانوار انجام شده است. در اين راستا نقش بخش كشاورزي در 337 خانوار ساكن در روستاهاي دهستان رستاق مورد بررسي قرار گرفت. روايي پرسش‌نامه توسط متخصصين مورد بررسي قرار گرفت كه ضريب اعتبار پرسشنامه نيز ، برابر با 0.85 به دست آمده است. براي تجزيه و تحليل داده‌ها و نيز تحليل‌هاي آماري و فضايي از مدل‌هاي وزني انتروپي شانون و كوپراس و نرم افزار Spss استفاده شده است. نتايج نشان داد در بين ابعاد مورد مطالعه، بعد اقتصادي(15.144) و بعد اجتماعي با ميانگين(12.102) رتبه‌هاي اول و دوم را در بهبود معيشت پايدار به خود اختصاص داده‌اند. با استفاده از مدل كوپراس، در بين روستاهاي مورد مطالعه روستاي نقاب با درجه اهميت(100) نسبت به ساير روستاها از سطح معيشت‌پايدار بهتري برخوردار بوده است. نتايج تحقيق حاكي از آن است كه، با اطمينان 99 درصد مي‌توان گفت كه ميزان عوامل موثر بر معيشت پايدار خانوارهاي روستايي در اين ابعاد (اقتصادي، اجتماعي، فيزيكي، انساني و محيطي) در روستاهاي محدوده مورد مطالعه متفاوت است.