تحول روابط و مناسبات شهر و روستا در بخش مركزي شهرستان درگز

دامنه و نحوه روابط شهر و روستا به صورت هاي گوناگون بر شكل پذيري، رشد و توسعه سكونتگاه هاي روستايي و همچنين بر ساختار و كاركرد آنها اثرگذار است. با توجه به نقش اين روابط در فرآيند تحولات و توسعه كانون هاي شهري و روستايي، علاوه بر بررسي انواع و علل روابط، شناخت آثار و پيامدهاي اقتصادي، اجتماعي-فرهنگي و فضايي-كالبدي بر شهر و روستا و تلاش براي كاهش اثرات منفي اين روابط در راستاي سامانهي آن ها، زمينه ساز توسعه پايدار نواحي روستايي و شهري خواهد بود. پژوهش حاضر با هدف بررسي تغييرات اجتماعي، اقتصادي و كالبدي ناشي از روابط شهر و روستا بين شهر درگز و سكونتگاه هاي روستايي بخش مركزي شهرستان درگز انجام شده است. روش تحقيق توصيفي-تحليلي مي باشد و جامعه آماري آن شامل خانوارهاي ساكن در روستاهاي بخش مركزي شهرستان درگز است. روش بررسي در اين تحقيق به دو صورت اسنادي (كتابخانه اي) و مطالعات پيمايشي (پرسشنامه) با ارزيابي 21 گويه در قالب سه مولفه اجتماعي، اقتصادي و كالبدي بوده است. در اين چارچوب پس از واكاوي ادبيات و مباني نظري پژوهش، مولفه ها و عوامل موثر بر روابط و مناسبات شهر و روستا شناسايي و سپس در تهيه ابزار گردآوري داده هاي ميداني پژوهش مورد استفاده قرار گرفتند. جامعه آماري شامل 237 نفر از ساكنين 22 روستاي بخش مركزي شهرستان درگز است كه با استفاده از روش تصادفي نمونه-گيري شد.نتايج بيانگر تغييرات عمده در قيمت زمين و مسكن روستايي، كوچك بودن قطعات كشاورزي، كمبود خدمات بهداشتي-درماني در روستا و وابستگي بالاي سكونتگاه هاي روستايي به شهر درگز مي باشد.