فراتحليل كيفي دلالتهاي برنامه هاي تربيت اخلاقي دانش آموزان براي زندگي آينده و ارائه الگو

تربيت اخلاقي دانش‌ آموزان بايد بر اساس نيازهاي آينده صورت پذيرد چرا كه تعليم و تربيت فعاليتي آينده ‌نگر و براي پرورش نسلهاي آينده و انتقال ميراث فرهنگي به آنان است. هدف پژوهش حاضر، شناسايي دلالتهاي برنامه‌ هاي تربيت اخلاقي دانش‌ آموزان براي زندگي آينده بوده است. پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر روش كيفي- سنتزپژوهي بوده است. ابزار پژوهش، اسنادكاوي بوده و محيط پژوهش مشتمل بر همۀ مقالاتي بوده كه طي سالهاي 1400-1379 منتشر شده است. شيوه نمونه ‌گيري هدفمند تا حد اشباع نظري داده ‌ها بوده و مطالعه مقالات تا جايي ادامه يافته كه داده‌ هاي مكفي به ‌دست آمده است. در نهايت 39 مقاله بر اساس ملاكهاي ورودي(سال انتشار، پژوهشي بودن مقاله و امكان استخراج مضمونهاي موردنياز براي مقوله ‌بندي) انتخاب شدند. شيوه تحليل داده ‌ها به‌ صورت مفاهيم باز، مقوله محوري و مقوله هسته ‌اي صورت پذيرفته است. حاصل تحليل محتوايي استقرايي و تركيبي مقولات و نتايج و تركيبها، استخراج چارچوبي مفهومي در حوزه دلالتهاي برنامه ‌هاي تربيت اخلاقي دانش‌ آموزان  براي زندگي آينده حول سه سطح (تعالي عقلي- شناختي، تعالي روحي- معنوي و تعالي رفتاري-كرداري) بوده است. نتايج به‌ دست آمده حاكي از ارتباط مقوله ‌هاي رشد شناخت عقلي، رشد شناخت تجربي-علمي، رشد شناخت شهودي، رشد شناخت تعبدي، تقويت روحيه اخلاق ارزش-مدارانه، تقويت روحيه عبادي- مذهبي و تقويت روحيه معنوي، سازگاري با جامعه، رفتار مطلوب شهروندي، مسئوليت ‌پذيري و مراقبت در برابر آسيبهاي اخلاقي با دلالتهاي برنامه ‌هاي تربيت اخلاقي دانش‌ آموزان بوده است.