پيش بيني رفتارهاي آشفته خوردن بر اساس كمالگرايي و تروماي دوران كودكي: ارائه مدل تبييني با نقش ميانجي‌ شرم دروني شده

هدف پژوهش حاضر، پيش‌بيني رفتارهاي آشفته‌خوردن براساس كمال‌گرايي و تروماي دوران كودكي با نقش ميانجي شرم دروني‌شده بود. بدين‌منظور از ميان جامعۀ آماري كه شامل تمامي دانشجويان دانشگاه‌هاي آزاد اسلامي شهر تهران بود، پنج دانشگاه (آزاد شمال، مركز، جنوب، علوم و تحقيقات و علوم پزشكي) در سال تحصيلي 1399-1398 انتخاب شدند. سپس 400 دانشجو به شيوۀ نمونه‌گيري دردسترس به‌عنوان اعضاي نمونه انتخاب شدند. شركت‌كنندگان به پرسشنامه‌هاي دشواري مقياس رفتار آشفته‌خوردن (EAT-26)، كمال‌گرايي هيل (HPI)، مقياس تروماي دوران كودكي (CTQ)، شرم دروني‌شده (ISS) و پرسشنامۀ تروماي دوران كودكي (CTQ) به‌صورت داوطلبانه پاسخ دادند. درنهايت 324 پرسشنامه وارد تحليل شدند. داده‌ها به كمك نرم‌افزار SPSS نسخۀ 24 و نرم‌افزار Amos تحليل شدند. نتايج تحليل مسير نشان داد تروماي دوران كودكي و كمال‌گرايي به‌واسطۀ شرم دروني‌شده، رفتارهاي آشفته‌خوردن را پيش‌بيني مي‌كنند و نقش واسطه‌اي شرم دروني‌شده در ارتباط بين تروماي دوران كودكي، كمال‌گرايي و رفتارهاي آشفته‌خوردن تأييد شد (0.05 P)؛ بنابراين به‌نظر مي‌رسد افرادي كه در كودكي دچار تروما شده‌اند، به‌دنبال احساس شرم و براي بازگشت به خودانگارۀ مثبت، دست به اقدامات جبراني همچون رفتارهاي آشفته‌خوردن مي‌زنند. همچنين كمال‌گرايي مي‌تواند از طريق داشتن تصوير بدني نامطلوب و احساس شرم، تشديد شود و فرد را به‌سوي رفتارهاي افراطي مانند رفتارهاي آشفته‌خوردن، در جهت ايدئال‌سازي ظاهر و اندام هدايت كند.