نقش واسطه‌اي هوش هيجاني در رابطه تعارض كار- خانواده و طرحواره عشق با نگرش به روابط فرا زناشويي زوجينِ هردو شاغل

پژوهش حاضر با هدف تعيين نقش واسطه‌اي هوش هيجاني در رابطه تعارض كار ـ ‌خانواده و طرحواره عشق با نگرش به روابط فرا زناشويي زوجينِ هردو شاغل انجام شد. روش پژوهش هم‌بستگي از نوع مدل‌يابي معادله‌هاي ساختاري بود. جامعه آماري زوجينِ هردو شاغل شهر تهران بودند. حجم نمونه 212 نفر بود كه با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقياس هوش هيجاني شات، مقياس تعارض‌هاي كار ـ خانواده كارلسون، مقياس طرحواره عشق سينگلس و مقياس نگرش به روابط فرازناشويي مارك واتلي بود. تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS-26 و AMOS-24 انجام شد. يافته‌ها نشان داد تعارض كار-خانواده و طرحواره عشق بي‌ثبات بر متغير نگرش به روابط فرازناشويي، مثبت و معنا‌دار بود. اثر طرحواره عشق ايمن و هوش هيجاني بر متغير نگرش به روابط فرازناشويي، منفي و معنادار بود، ولي طرحواره عشق چسبنده بر متغير نگرش به روابط فرازناشويي، معنادار نبود. اثر طرحواره عشق ايمن، طرحواره عشق بي‌ثبات و تعارض كار ـ ‌خانواده بر نگرش به روابط فرازناشويي با نقش ميانجي هوش هيجاني معنادار بود. طرحواره عشق چسبنده بر نگرش به روابط فرازناشويي، معنا‌دار نبود. زماني كه تعارض كار ـ خانواده پديد مي‌آيد، فشار ناشي از يك نقش، بر كاركرد شخص در نقش ديگر اثر مي‌گذارد.