بررسي عناصر گوتيك در داستان جاويد اثر اسماعيل فصيح

در رمان معاصر فارسي، كوشش نويسندگان در به‌ كارگيري گونه‌هاي متأخر غربي بسيار به چشم مي‌خورد. يكي از اين انواع ادبي، رمان گوتيك است كه تعدادي از نويسندگان مطرح ايراني به‌صورت محدود به آن پرداخته‌اند. با اين حال، تا كنون كمتر نويسندگاني رمان گوتيك را با لحاظ اغلب يا تمامي عناصر آن نوشته‌اند. يكي از اين نويسندگان اسماعيل فصيح است كه در رمان خود با عنوان داستان جاويد گونه‌اي از گوتيك فارسي خلق كرده است. اين پژوهش به بررسي جنبه‌هاي گوتيك در اين رمان پرداخته، كليدي‌ترين عناصر آن - شامل موقعيت، درونمايه و شخصيت‌پردازي- را بررسي كرده است. افزون بر اين، در اين مقاله به چگونگي استفاده فصيح از شيوه‌هاي روايي گوتيك در شكل ‌دهي چارچوبي متفاوت براي رمان خود پرداخته شده است و ارتباط اين موضوع با بافت اجتماعي داستان بيان شده، همچنين پژوهش حاضر به تشريح اين نكته مي‌پردازد كه فصيح تا چه اندازه نسخه‌اي بومي از داستان گوتيك ارائه داده است.