همخواري، ظرفيت شكارگري و شكارگري درون رسته‌اي دوكنه شكارگر Protogamasellopsis rhizoglyphusi (Rhodacaridae) و Gaeolaelaps aculeifer (Laelapidae)

اثرات شكارگري فردي شامل ظرفيت شكارگري، همخواري، تحمل گرسنگي و برهم‎كنشهاي مختلف شكارگرها بر يكديگر است كه سبب ايجاد اثراتي بر جمعيت طعمه و جمعيت خود شكارگر مي‌شود. شكارگري درون‎رسته‌اي در واقع تلفيقي از رقابت و شكارگري است. اين پژوهش به ارزيابي ظرفيت شكارگري، شكارگري درون‎رسته‌اي و همخواري كنه‌هاي شكارگر Gaeolaelaps aculeifer و Protogamasellopsis rhizoglyphusi پرداخته است. تمامي مراحل آزمايش در دماي 1±25 درجه سلسيوس و رطوبت نسبي 10±60% و در تاريكي و در فنجان‌هاي پلاستيكي با ارتفاع و قطر چهار سانتي‌متر انجام شد. كف فنجان‎ها با مخلوطي از گچ پاريس و زغال چوب (1:7) به عمق يك و نيم سانتي‌متر پوشيده شد و با 30 تكرار انجام شد. از تخم و پوره كنه-هاي پياز، Rhizoglyphus echinopus و كنه ميوه خشك، Carpoglyphus lactis به عنوان طعمه استفاده شد. داده‎هاي حاصل ازآزمايشات همخواري و ظرفيت شكارگري با آنوا يك طرفه و طرح كاملا تصادفي و داده‎هاي حاصل از شكارگري درون‎رسته‎اي با آزمون 2 × 3 فاكتوريل بر پايه طرح كاملا تصادفي تجزيه تحليل شدند. نتايج نشان داد كه در ظرفيت شكارگري، بيشترين ميزان تغذيه روزانه از تخم مربوط به كنه G. aculeifer با تغذيه از تخم C. lactis است وكمترين ميزان تغذيه مربوط به پروتونيمف كنه P. rhizoglyphusi با تغذيه از تخم كنه پياز است. همچنين، بيشترين پوره شكار شده در بالغين مربوط به كنه ميوه خشك با 24 پوره در روز است كه توسط G. aculeifer شكار شد و كمترين تعداد شكار پوره مربوط به P. rhizoglyphusi بود كه از 10 عدد پوره كنه پياز تغذيه نمود. نتايج همخواري نشان داد كه ميزان زنده‎ماني دركوهورت‎هاي تخم براي شكارگران در دسته‎هاي 20 تخم براي كنه P. rhizoglyphusi به ميزان 19/8 روز و براي دسته‌هاي 30 عددي كنه 24/1 G. aculeifer روز ب ود. كنه‎هاي هم سن هرگز از يكديگر تغذيه نكردند مگر از لاشه يا در زمان پوست‎اندازي كه تحرك و مقاومت كم مي‎شود. نتايج حاصل از رقابت درون‎رسته‎اي نشان داد كه شكارگري درون‌رسته‌اي نامتقارن است. تمام پروتونيمف و دئوتونيمف كنه‌هاي P. rhizoglyphusi در زماني كه غذا وجود ندارد توسط كنه شكارگر G. aculeifer خورده مي‎شوند و تنها 6/7 درصد از كنه‎هاي ماده بالغ P. rhizoglyphusi موفق به شكست ماده‎هاي بالغ G. aculeifer شدند؛ به دليل اينكه جثه به مراتب كوچكتري دارند. زماني كه هر دو گونه كنه شكارگر به همراه كنه طعمه بودند، زنده‎ماني مراحل نابالغ P. rhizoglyphusi به بيش از 60 درصد رسيد. در بالغين هر دو شكارگر هم اين ميزان به بقاي 100% براي هر دو گونه كنه بالغ ماده رسيد.