شماره ركورد
1352118
عنوان مقاله
ويژگيهاي لحن بازيگر در شخصيتپردازي
پديد آورندگان
امرالهي ، تينا دانشگاه علامه طباطبائي , مدرسي قوامي ، گلناز دانشگاه علامه طباطبائي - دانشكده ادبيات فارسي و زبان هاي خارجي - گروه زبان شناسي
از صفحه
27
تا صفحه
52
كليدواژه
بافتسازي , شخصيتپردازي , عناصر نوايي , لحن گفتار , سينماي ايران
چكيده فارسي
در اين مقاله ويژگيهاي لحن گفتار در شخصيتپردازي در فيلمها و سريالهاي ايراني براساس نگاه گامپرز (1982) به عناصر نوايي به مثابه ابزار بافتسازي بررسي شده است. براي اين هدف ديالوگهايي از فيلمها و سريالهاي ايراني از يك بازيگر (جواد عزتي) در نقشهاي مختلف مثبت و منفي انتخاب شده، بعد از آوانويسي با الفباي آوايي آمريكاي شمالي، براساس نمادهاي جفرسوني رايج در تحليل مكالمه تكميل شده و در نهايت تفاوتهاي لحن بازيگر واحد در بازي كردن شخصيتهاي مختلف مورد بررسي قرار ميگيرند. فرض بر آن است كه عناصر نوايي يكي از مهمترين ابزار در دسترس بازيگران براي بازسازي شخصيت خاص و جان بخشيدن به آن در جهت پيشبرد روايت هستند. در نقش مثبت بهطوركلي شاهد حجم پايين صدا، آهنگ افتان، بيان شمرده، كيفيت زمزمهاي و بيان آرام و در نقش منفي شاهد آهنگ خيزان، حجم صداي بالا، سرعت و مكث براي حفظ نوبت و بازنمايي موضع قدرت و لحن تهديدآميز بوديم.
عنوان نشريه
زبان شناخت
عنوان نشريه
زبان شناخت
لينک به اين مدرک