پيامدهاي بومرنگي سياست خارجي تركيه در سوريه (2020-2010)

از اوائل قرن بيستم و با به قدرت رسيدن حزب عدالت و توسعه در تركيه، سياست خارجي اين كشور دستخوش تغييرات عمده اي شد و تلاش براي تنش زدايي با همسايگان و روابط مسالمت آميز با جهان پيرامون به كانون استراتژيك دستگاه ديپلماتيك تركيه تبديل شد. در اين راستا آشتي با سوريه در دستور كار سياست خارجي قرار گرفت و دو طرف، همكاري اقتصادي گسترده اي را ايجاد كردند. اما بعد از جنگ داخلي در سوريه، آنكارا بتدريج راه حمايت از مخالفان حكومت بشار اسد را در پيش گرفت و پيامدهاي آن بر سپهر داخلي تركيه نيز نمايان شد. اين پژوهش درصدد است با كاربرد الگوي نظري و مفهومي بومرنگ، پيامدهاي داخلي سياست خارجي تركيه در سوريه را بررسي كند. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه سياستمداران حزب عدالت و توسعه بعد از دخالت در امور داخلي تركيه، با ذهنيتي خودكامه و امنيتي، كنترل و سانسور را در جامعه تركيه تشديد كردند و با حذف صداي مخالفان و منتقدان، درصدد بسط اقتدارگرايي برآمدند. به اين معنا، تركيه نه تنها نتوانست به اهدافش در سوريه دست يابد، بلكه در داخل با بحران هايي مواجه شد كه به صورت منظومه اي از تاثيرات بومرنگي كاركرد حكومت و فضاي داخلي تركيه را دستخوش دگرگوني و تغيير كرد.در اين پژوهش از روش تحليلي-توصيفي و براي گردآوري داده از منابع كتابخانه اي و اينترنتي استفاده شده است .