اثربخشي مداخله اسلامي مبتني بر كيفيت ‌زندگي بر افسردگي و اضطراب در دانش آموزان دبيرستاني (پسر) شهر بروجن

هدف اين پژوهش بررسي اثر بخشي مداخله اسلامي مبتني بر كيفيت زندگي بر افسردگي و اضطراب دانش‌ آموزان پسر دبيرستاني شهر بروجن بود. پژوهش حاضر كاربردي و از نظر روش آزمايشي است كه در قالب يك طرح پيش ‌آزمون، پس‌ آزمون با گروه كنترل و اجراي مداخله ‌اي بوده است. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه افسردگي كودكان و نوجوانان بك (1961-BDI) و پرسشنامه استاندارد اضطراب بك(1988-BAI) بود. 40 نفر از دانش‌ آموزاني كه دچار افسردگي و اضطراب بودند به روش نمونه‌ گيري خوشه ‌اي چند مرحله‌ اي به‌ صورت تصادفي انتخاب شدند و به‌ روش جايگزيني تصادفي 20 نفر در گروه آزمايش و 20 نفر در گروه كنترل قرار داده شدند. سپس گروه آزمايش در 10 جلسه 90 دقيقه‌ اي به‌ صورت گروهي، مداخله درماني را دريافت كردند، در حالي كه گروه كنترل هيچ ‌گونه مداخله ‌اي را تجربه نكردند. داده‌ ها با روش آماري تحليل كوواريانس بررسي شدند. يافته ‌هاي پژوهش بيانگر اين است كه افسردگي و اضطراب دانش‌ آموزان به‌ طور معناداري كاهش پيدا كرده است، بنابراين از اين روش مي ‌توان به ‌عنوان روش مداخله‌ اي مؤثر براي افزايش كيفيت زندگي و كاهش افسردگي و اضطراب به ‌مثابه يك روش مؤثر سود جست.