دختران نوجوان امروز، مادران نسل آينده: ارتباط خودمختاري و سبك فرزندپروري والدين با خودمختاري و بهزيستي دختران نوجوان

هدف از اين پژوهش بررسي ارتباط ميان خودمختاري و سبك فرزندپروري والدين با خودمختاري خود و دختران نوجوانشان و همچنين تأثير ادراك فرزندان از شيوۀ فرزندپروري والدين بر خودمختاري‌شان است. رويكرد كمي و روش پيمايشي براي دستيابي به اهداف اين مطالعه گزينش شده‌اند. جامعه پژوهش شامل دختران نوجوان 10 تا 24 ساله مناطق يك و 14 شهر تهران و والدينشان بود. در اين ميان، 66 خانواده داراي دختر 10 تا 24 ساله بررسي شدند. اعضاي خانواده‌هاي نمونه شامل پدر، مادر و دختر نوجوان آنها به سؤالات مقياس بهزيستي روان شناختي ريف (1989)، پرسشنامه فرزندپروري بامريند (1971) و پرسشنامه سبك فرزندپروري ادراك‌شده نقاشيان (1358) پاسخ دادند. داده‌هاي گردآوري‌شده از طريق آزمونهاي آماري مناسب و بهره‌برداري از نرم‌افزار «اس. پي. اس. اس» تجزيه و تحليل شدند. نتايج نشان داد كه ميان خودمختاري مادران و دختران نوجوان آنها و پدران و دختران نوجوان آنها رابطۀ مثبت و معنادار وجود دارد (به ترتيب 0/01 = pو 0/342= r و 0/05 = pو 0/295 = r). سبك فرزندپروري والدين با خودمختاري خود و خودمختاري فرزندانشان رابطۀ معنادار ندارد. نتايج همچنين نشان دادند كه ميزان تحصيلات مادر با خودمختاري فرزند رابطه معنادار دارد (1/80 = X2و 0/003 = p). خودمختاري والدين عاملي مهم در تحول سالم و بهنجار نوجوانان آنها به شمار مي‌رود. بنابراين، آموزش والدين در زمينۀ پرورش خودمختاري در خود و حمايت از آن در فرزندان نوجوانشان، تحول بهنجار فرزندان و بهبود رابطۀ آنها با والدينشان را در پي خواهد داشت و به آنها در پرورش نسل آينده كمك خواهد كرد.