نقش باورهاي فراشناختي و اجتناب تجربه‌اي در پيش‌بيني پريشاني روان‌شناختي با ميانجيگري سازگاري با ناباروري در زنان نابارور

مقدمه: ناباروري پديده‌اي است كه سلامت روان زنان نابارور را با آسيب جدي مواجه ساخته و براي آنها ايجاد پريشاني روان‌شناختي مي‌كند. بر اين اساس پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش باورهاي فراشناختي و اجتناب تجربه‌اي در پيش‌بيني پريشاني روان‌شناختي با ميانجيگري سازگاري با ناباروري در زنان نابارور صورت پذيرفت.روش كار: روش پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي و معادلات ساختاري بود. جامعه آماري پژوهش شامل زنان نابارور مراجعه كننده به مركز ناباروري رويان شهر تهران در سه ماهه تابستان سال 1398 بود. نمونه اين پژوهش شامل تعداد 350 زن نابارور بود كه به شيوه دردسترس انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده شامل پرسشنامه باورهاي فراشناختي (ولز و كاترايت-هاتون، 2004)؛ پرسشنامه پذيرش و عمل (بوند و همكاران، ۲۰۱۱)، مقياس سازگاري رواني- اجتماعي با بيماري (دروگيتس و دروگتيس، 1990) و پرسشنامه پريشاني روان‌شناختي (كسلر و همكاران، 2002) بود. پس از جمع‌آوري پرسشنامه‌ها، تجزيه و تحليل داده‌هاي حاصل از اين پژوهش با استفاده از روش‌هاي همبستگي پيرسون و معادله‌يابي ساختاري صورت گرفت.نتايج: نتايج نشان داد كه رابطه معناداري بين متغيرها وجود دارد (0/001 p). علاوه بر اين نقش ميانجيگري سازگاري با ناباروري در رابطه بين باورهاي فراشناختي و اجتناب تجربه‌اي با پريشاني روان‌شناختي در زنان نابارور تاييد شد. نتيجه گيري: با توجه به نقش معنادار سازگاري با ناباروري، لازم است جهت بهبود باورهاي فراشناختي و كاهش اجتناب تجربه اي و پريشاني روانشناختي زنان نابارور، بسته آموزشي سازگاري با ناباروري براي زنان نابارور تهيه و از آن استفاده شود.