مقايسه اثربخشي درمان شناختي رفتاري و مصاحبه انگيزشي بر سازگاري رواني اجتماعي، هورمون كورتيزول و تنظيم شناختي هيجان در بيماران عروق كرونر قلب

مقدمه: بيماري قلبي عروقي بيماري جدي، مزمن و تهديد كننده حيات در جهان محسوب مي شود. به همين دليل اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي درمان شناختي رفتاري و مصاحبه انگيزشي بر سازگاري رواني اجتماعي، ميزان هورمون كورتيزول و تنظيم شناختي هيجان در بيماران عروق كرونر قلبي طرح ريزي شده است.روش كار: بدين منظور از جامعه زنان 30 تا 50 ساله مبتلا به بيماري قلبي-عروقي مراجعه كننده به مركز درماني شهيد رجايي شهر تهران تعداد 45 نفر به شيوه ي در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفي در گروه هاي آزمايشي و كنترل (هرگروه 15 نفر) قرار گرفتند. متغيرهاي وابسته در دو نوبت پيش آزمون و پس آزمون با استفاده از مقياس سازگاري رواني اجتماعي ، كيت كورتيزول بزاقي شركت IBL آلمان و پرسشنامه تنظيم شناختي هيجان مورد اندازه گيري قرار گرفتند.نتايج: نتايج تحليل كوواريانس نشان داد مداخله مبتني بر نظريه تئوري انگيزش محافظت بر تبعيت دارويي در بيماران مبتلا به بيماري ايسكمي قلبي موثر بوده است ) 001 / 0 p (. بدين صورت كه اين مداخله توانسته منجر به افزايش تبعيت دارويي ) 46 / 0 ( اين بيماران شود. نتيجهگيري: به هر دو درمان به يك اندازه بر بهبود سازگاري رواني اجتماعي بيماران موثر بودهاند اما مصاحبه ي انگيزشي در كاهش كورتيزول نسبت به درمان شناختي رفتاري موثر تر بود و درمان شناختي رفتاري نسبت به مصاحبه ي انگيزشي در بهبود تنظيم شناختي هيجان اثربخشي معنادارتري داشت.