تغييرات در ارزبري فعاليت‌هاي توليدي اقتصاد ايران با استفاده از رويكرد تحليل تجزيه ساختاري

ارزبري بالاي فعاليت‌هاي اقتصادي در شرايط خاص مانند تحريم، جنگ‌هاي اقتصادي و وابستگي اقتصاد به نفت مطلوب نيست. اين مقاله با استفاده از روش تحليل تجزيه ساختاري به بررسي عوامل موثر بر تغييرات ارزبري فعاليت‌هاي توليدي ايران در فاصله سال‌هاي 1390 تا 1395 مي‌پردازد. از آن‌جا كه ارزبري فعاليت‏هاي توليدي به واردات كالاها و خدمات واسطه‏اي آن‌ها بستگي دارد، ارزبري اين فعاليت‏ها با واردات واسطه‏اي و تغييرات آن‌ها اندازه‏گيري مي‏شود. اطلاعات مورد نياز از جدول‌هاي داده-ستانده‌ ايران در اين سال‌ها تامين مي‏شود. نتايج نشان مي‌دهد در مجموع ارزبري براي تامين كالاهاي واسطه با 231.7 تريليون ريال افزايش روبرو بوده است. در اين ميان، محصول نهايي داراي بيشترين اثر در افزايش ارزبري، در مقابل سهم واردات در توليدات فعاليت‌ها، داراي بيشترين اثر در كاهش ارزبري فعاليت‌هاي توليدي بوده‏ است. در سطح فعاليت‏هاي توليدي، فعاليت «اداره‌ي امور عمومي»، با 51.1 تريليون ريال افزايش ارزبري، بيشترين افزايش را در بين 78 فعاليت توليدي ايران داشته است. در مقابل، فعاليت «پرورش حيوانات»، با 54.2 تريليون ريال كاهش ارزبري، بيشترين كاهش را در ارزبري 78 فعاليت اقتصادي كشور داشته است.