مطالعه تاثير سولفات منيزيم برمقاومت سطحي بتن خود ‌متراكم با استفاده از آزمون پيچش

مقاومت و نفوذپذيري لايه سطحي بر دوام سازه هاي بتني موثر هستند. زيرا لايه سطحي مي تواند ورود مواد زيان آور به داخل بتن را محدود نمايد. همچنين فقدان تراكم لايه سطحي، به دليل مشكل بودن ويبره در فضاهاي محدود، به عنوان يكي از دلايل اصلي دوام ضعيف بتن در معرض تهاجم عوامل محيطي، مي باشد. در اين تحقيق با استفاده از آزمون پيچش ، تاثير سولفات منيزيم بر مقاومت سطحي بتن هاي خود متراكم مورد بررسي قرار گرفته است. با توجه به روش اعمال آزمون پيچش ، اين آزمون مناسب براي آزمايش هاي سنجش تغييرات سطحي بتن مي باشد. براي ساخت بتن خود متراكم از پر كننده خاكستر بادي به مقدار 25، 35 و 45 درصد سيمان و با نسبت آب به پودر برابر 0.36 استفاده شد. همچنين يك طرح‌ مخلوط بتن معمولي با نسبت آب به سيمان برابر 0.45 به عنوان شاهد جهت بررسي تاثير سولفات منيزيم بر مقاومت بتن خود متراكم مورد مطالعه قرار گرفتند. آزمايش‌هاي بتن خود متراكم شامل آزمايش جريان اسلامپ، زمان جريان اسلامپ50 سانتيمتر، قيف V شكل، افزايش زمان قيف V شكل (5 دقيقه) و قالب L شكل، جهت مقايسه با معيارهاي پذيرش بتن خود متراكم بر روي نسبت هاي اختلاط بتن خود متراكم انجام گرديد. نتايج حاصله بيانگر اين مي باشد سولفات منيزيم باعث كاهش مقاومت سطحي بتن معمولي به اندازه 7.3، 9.7 و 7.1 درصد به ترتيب در سنين 28، 7 و 3 روز گرديده است. اما در سنين ذكر شده، آب سولفاته نه تنها تاثير منفي روي مقاومت سطحي بتن خود متراكم حاوي خاكستر بادي ندارد بلكه شرايط عمل آوري بهتري را براي اين نمونه ها فراهم مي نمايد.