طراحي جداسازهاي لرزه‌اي لاستيكي سربي با روش انرژي و بررسي دقت آن براي سازه‌هاي فولادي خيلي مهم

جداسازي پايه يك فناوري مؤثر براي كاهش آسيب‌هاي لرزه‌اي به اجزاي سازه‌اي و غير‌سازه‌اي و همچنين محتويات ساختمان است كه به ساختمان‌ها اجازه مي‌دهد حتي در طول يك زلزله نادر و با شدت زياد عملكرد خود را حفظ كنند. در اين مقاله از روش جديد تعادل انرژي براي طراحي جداساز لاستيكي هسته سربي (LRB) استفاده شده است. از مزيت‌هاي آن مي‌توان، عدم نياز به سعي و خطا در روند طراحي، امكان طراحي نوع لاستيكي و لغزشي جداساز لرزه‌اي، امكان استفاده از ميراگر ويسكوز و يا تسليمي و يا تركيب آن‌ دو در محل نصب جداساز را ذكر نمود. براي بررسي دقت اين روش،‌ سه سازه فولادي 5، 10 و 15 طبقه با مهاربندي همگراي معمولي با كاربري درمانگاه، به روش تحليل غيرخطي تاريخچه زماني تحت 10 ركورد زمين لرزه‌ي حوزه دور و نزديك تحليل شده‌اند كه نتايج بدست آمده از تحليل تاريخچه زماني، انطباق خوبي با نتايج تخميني روش تعادل انرژي دارند. درصد خطاي مربوط به جا‌به‎‌جايي جداساز نسبت به مقدار فرض شده در ابتداي طراحي براي سازه ۵، ۱۰ و ۱۵ طبقه به ترتيب 0/6، 0/11 و 0/74 درصد است. همچنين درصد خطاي مربوط به برش حداكثر جداساز نسبت به مقدار بدست آمده از منحني عملكردي براي سازه ۵، ۱۰ و ۱۵ طبقه به ترتيب 12/63، 13/32 و 14/67 درصد است.