بررسي استفاده از شاخص عملكرد مبتني بر انرژي در طراحي ميراگر اصطكاكي پال و ويسكوز و جداساز لرزه اي در سازه بتن‌آرمه

روش‌هاي مختلفي براي طراحي اتلاف كننده‌هاي انرژي وجود دارد. با توجه به نوع عملكرد اين المان‌ها بهتر است روش طراحي متناسب با انرژي مستهلك‌شده اتخاذ شود تا مشخص شود چه باري براي المان‌هاي اتلاف كننده‌ي انرژي بايد به‌عنوان بار طرح در نظر گرفته شود تا اين المان‌ها بهترين عملكرد لرزه‌اي را داشته باشند. يكي از اين روش‌ها استفاده از شاخص عملكرد مبتني بر انرژي است. اين روش معمولاً براي طراحي ميراگرهاي اصطكاكي پال استفاده مي‌شود. در اين تحقيق سعي شده است تا با استفاده از اين روش براي يك سازه 12 طبقه بتن‌آرمه ميراگرهاي اصطكاكي پال، ويسكوز و جداساز لرزه‌اي از نوع تكيه‌گاه لاستيكي سربي طراحي و عملكرد آن‌ها با يكديگر بررسي شود. بر اين اساس براي ركوردهاي زلزله‌ي طرح شاخص عملكرد مبتني بر انرژي محاسبه و بار طرح بهينه براي اين سه اتلاف كننده‌ي انرژي محاسبه‌شده است. سازه‌ها با بار بهينه طرح تحت بارهاي ديناميكي قرارگرفته و مواردي مانند سهم المان‌ها در اتلاف انرژي و منحني شكنندگي آن‌ها مورد ارزيابي قرارگرفته است. نتايج نشان مي‌دهد در يك شتاب طيفي ثابت (Sa) احتمال فرا گذشت از سطح عملكرد مشخص سازه‌ي داراي ميراگر اصطكاكي پال كه بر اين اساس طراحي‌شده است كمتر از ساير سازه‌هاست. همچنين در شتاب طرح جداساز لرزه‌اي مقدار انرژي بيشتري را نسبت به دو سازه‌ي ديگر تلف ‌كرده است.