بررسي اثر محصورشدگي المان هاي ستون بر عملكرد لرزه اي سازه هاي با سيستم باربر قاب خمشي بتن مسلح داراي نامنظمي در ارتفاع

احاطه كردن هسته مركزي يك المان بتني از طريق يك عامل دروني و يا بيروني مانند آرماتورهاي عرضي (خاموت) در داخل بتن،  الياف كربني و پليمري دورپيچ خارجي و ورقه‌هاي فولادي موجب محصورشدگي بتن مي‌شود. محصورشدگي معمولا موجب افزايش مقاومت و شكل پذيري بتن شده و در پي آن، با بهبود رفتار المان‌ها موجب ارتفا عملكرد كلي سازه خواهد شد. امروزه تمايل به ساخت سازه‌هاي نامنظم روبه افزايش است و وجود نامنظمي در سازه همواره يكي از مشكلات پيش روي مهندسين بوده است. در اين تحقيق اثر محصورشدگي بر عملكرد لرزه اي (خسارت و ضريب رفتار) قاب‌هاي خمشي بتن مسلح داراي نامنظمي در ارتفاع بررسي شده است. بدين منظور، تعداد 31 قاب نامنظم در ارتفاع در 4 گروه 3، 6، 9 و 12 طبقه، دسته‌بندي شده و به وسيله‌ي تحليل استاتيكي غيرخطي (پوش آور) يك بار در حالت محصورشده و بار ديگر در حالت محصور نشده مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج حاكي از آن است كه محصور شدگي مي‌تواند سبب بهبود عملكرد لرزه‌اي و كاهش ميزان خسارت وارد بر سازه گردد. مقايسه ضرايب رفتار به دست آمده در اين تحقيق و ضريب رفتار پيشنهادي آئين‌نامه 2800 نشان مي‌دهد كه ضريب رفتار پيشنهادي آئين‌نامه در سازه‌هاي كوتاه مرتبه، تقريباً منطقي و محافظه كارانه مي‌باشد اما با افزايش ارتفاع سازه ضريب رفتار پيشنهادي آيين‌نامه 2800، تأمين نشده است.