معناي پول مدرن و نسبت آن با بهره از نگاه زيمل

عقلانيت ابزاري، پول را تنها ابزاري كارآمد در جهت بيشينه‌‌كردن منافع سوژه مي‌‌بيند كه به صورت بهره متبلور مي‌شود. زيمل با فرارفتن از عقلانيت تكنيكي، معنايي فلسفي الهياتي از پول ارائه كرده است. زيمل، بهره را امري ضروري براي پول محض مي‌داند اما به تفصيل به آن نپرداخته است. در اين مقاله با روش توصيفي - ‌‌تحليلي به بازخواني معناي پول نزد زيمل و نسبت آن با بهره مي‌پردازيم. يافته پژوهش حاكي از اين است كه پول مدرن رابطه هويتي دروني با بهره دارد. پول داراي سه لايه معنايي است: لايه فرمي، لايه اراده محض، لايه الهياتي. لايه فرمي پول با نرخ بهره در تناقض است اما در لايه اراده محض، پول تحريك اقتصاد و پيوند سوژه و ابژه را از طريق بهره انجام مي‌دهد. در لايه الهياتي كه پول جاي اله را مي‌‌گيرد، بهره نوعي اداي دِين به پول است و به خاطر گسستگي از وجود محض و اله حقيقي، انسان تاله و خودگستري را با استثمار طبقات پايين به صورت اخذ بهره محقق ‌‌مي‌كند.