بررسي فلسفي امواج الكترومغناطيسي در انديشه فلاسفه نو صدرايي

امواج يكي از مفاهيم كليدي در فيزيك و زمينه‌اي مناسب براي پژوهشي تطبيقي بين فيزيك و فلسفه مي‌باشد. پژوهش حاضر با رويكردي فلسفي امواج الكترومغناطيسي را از نظر مفهومي و هستي ‌شناختي در انديشه فلاسفه نوصدرايي مورد بررسي قرار داده و به اين سؤال مهم پاسخ مي‌دهد كه موج از لحاظ فيزيكي و فلسفي داراي چه نوع حقيقتي است؟ نتايج و دستاوردهاي پژوهش حاكي از آن است كه امواج الكترومغناطيسي با مفاهيم ديگر همچون ميدان، ماده و انرژي ارتباط تنگاتنگي دارند. ميدان از سنخ انرژي است و انرژي از نظر فلسفي جوهري مادي است كه پژوهش‌هاي موجود قادر به تبيين حقيقت آن نيستند. امواج الكترومغناطيسي حالت انتقال و حركت انرژي هستند و فركانس آن‌ها نشانگر ميزان انرژي منتقل شده است. با رويكرد ابزارانگارانه امواج اجزاء طبيعت نيستند؛ بلكه ابزاري براي فهم طبيعت‌اند. با رويكرد واقع‌گرايانه سه احتمال فلسفي در مورد امواج مي‌توان بيان كرد: 1) تجرد  2) عرض مادي و 3) اينكه از نظر هستي‌شناختي در خارج به صورت رابط موجود هستند و از نظر مفهومي از نوع مفاهيم فلسفي (معقول ثاني فلسفي) مي‌باشند.