مقايسه‌ي كاربرد انواع ترميم در گفتار زنان و مردان فارسي‌زبان در برنامه‌هاي زنده تلويزيون

ترميم گفتار به عنوان يكي از مهم ترين ابزارهاي حفظ مكالمه و جلوگيري از شكست ارتباط، مي تواند عامل مؤثري در ارتباطات و مكالمات روزمره به حساب آيد. در اين ميان، جنسيت به عنوان يكي از عوامل دخيل در پديده هاي زبان شناسي اجتماعي مي تواند باعث ايجاد تفاوت در ميزان و نحوه استفاده گويشوران از اين ابزار شود. پژوهش حاضر، به بررسي و مقايسه ميزان كاربرد ترميم و پراكندگي انواع راهبردهاي آن در دو گروه زنان و مردان فارسي زبان براساس طبقه بندي هاي شگلاف و همكاران (1977) و فاكس و يسپرسن (1995) مي پردازد. نتايج حاكي از آن است كه به طور كلي، زنان به طرز معناداري بيشتر از مردان از ترميم استفاده مي‌كنند. اما جالب اين است كه با وجود اين كه دو گروه از نظر ترتيب پراكندگي انواع چهارگانه ترميم الگوي مشابهي را نشان مي دهند و خودترميم خودآغاز در هر دو گروه بيشترين و دگرترميم خودآغاز كمترين بسامد را دارد، در عين حال، درصد كاربرد  خودترميم دگرآغاز در گفتار مردان دو برابر گفتار زنان است. به علاوه، با توجه به نتايج تحليل داده ها بر اساس طبقه بندي فاكس و يسپرسن، در هر دو گروه زنان و مردان استفاده از راهبردهاي «تكرار عبارت» و «رها كردن يك ساختار و آغاز ساختار جديد» به ترتيب كمترين و بيشترين بسامد را داشته اند و نيز هر دو مورد در گفتار زنان نسبت به گفتار مردان بسامد بيشتري داشته اند.