بررسي شخصيت‌هاي داستان سووشون براساس نظريه سبك‌ شناسي روايت سيمپسون و دستور نقش‌ گراي هليدي

يكي از روش‌ هاي بررسي تحول گفتمان در آثار ادبيات داستاني، تحليل كاربرد زبان بر پايه نظريه دستور نقش‌گراي هليدي در چارچوب انتخاب‌گري در زبان و همچنين مؤلفه‌هاي سبك‌شناسي روايت بر اساس نظريه سيمپسون است. اين تحقيق بر روي داستان سووشون اثر سيمين دانشور انجام ‌شده و اين ديدگاه‌‌ها در داستان مورد بررسي قرارگرفته‌اند. روش تحليل بر اساس دستور نقش‌گراي هليدي بر مبناي فرانقش انديشگاني و تجربي، فرايند افعال و وجه، و نظريه سبك‌‌شناسي روايت سيمپسون، بر مبناي شخصيت‌‌پردازي، الگوهاي جامعه‌شناختي زبان، ساختار متني و بينامتنيت، انجام گرفته است. اين تحقيق به روش گردآوري اطلاعات كتابخانه‌اي و به شيوه تحليلي انجام شده است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه انتخاب نوع واژگان، فرايند افعال و همچنين كاربرد وجه در داستان سووشون و نحوه معرفي ويژگي شخصيت‌هاي داستان ارتباط معناداري وجود دارد كه با تحليل فرايندها و نحوه بازنمايي شخصيت‌‌هاي داستان مشخص شده است كه سبك و انتخاب‌هاي نويسنده در زمينه مؤلفه‌هاي شخصيت‌‌پردازي، الگوهاي جامعه‌شناختي زبان، ساختار متني و بينامتنيت، به‌صورت دقيق و جزئي‌تر ويژگي شخصيت‌هاي داستان را معرفي و متمايز مي‌كند.