بررسي تأثير آينده‌نگاري‌راهبردي بر برنامه‌‌ريزي شهري (موردمطالعه: شهر اصفهان)

شهر اصفهان به لحاظ جغرافيايي ،صنعتي تاريخي از موقعيت استراتژيكي در سطح جهان برخوردار است. اين شهر در طول تاريخ تغييرات قدرتي، قوميتي و جمعيتي زيادي را تجربه كرده است و همين امر موجب پيچيدگي مسائل شهري و تنوع ذينفعان شده كه به عدم قطعيت هاي آن افزوده است شهر خلاق صنايع دستي يونسكو (اصفهان) نياز به نگاهي آينده نگرانه دارد تا بتواند روندي رو به رشد را رقم بزند اما عدم قطعيت ها منجر به مبهم شدن آينده بلندمدت آن شده است مي توان در برنامه هاي راهبردي شهر اصفهان مشاهده كرد كه با وجود سابقه ۲۴ ساله در برنامه ريزي، همچنان با مشكلات بسياري از جمله خشك سالي كاهش رونق اقتصادي به واسطه بيماري كرونا ،ترافيك، آلودگي دست و پنجه نرم مي.كند هدف اين پژوهش تعيين مؤلفه هاي آينده نگاري راهبردي به عنوان رويكردي ظرفيت ساز براي شهر اصفهان به منظور تقويت برنامه راهبردي است در مدل عمومي وروس ۶ گام: ورودي، تحليل ،تفسير چشم انداز سازي خروجي و راهبرد براي اين رويكرد تعريف شده است. در اين پژوهش كه در سال ۱۳۹۹ انجام شده است با استفاده از روش مطالعه كتابخانه اي و به روش ،فراتركيب مؤلفه ها در هر يك از گام هاي مدل عمومي استخراج شد پس از آن با استفاده از نظر ۲۶ خبره و با استفاده از ضريب لاو شه روايي مدل سنجش شد و در نهايت با استفاده از نظر ۸۶ كار شناس در اصفهان و به كمك روش تحليل عاملي تأييدي كه به كمك نرم افزار PLS مؤلفه هاي نهايي به دست آمد در انتها با استفاده از ماتريس MICMAC نقش هر يك از اين مؤلفه ها ارزيابي شد مدل تحليل عاملي تأييدي نهايي نشان داد كه مؤلفه هاي آينده نگاري راهبردي مي تواند در آينده نگاري راهبردي برنامه ريزي شهري، ضريب كارآمد كردن برنامه هاي شهر اصفهان بسيار اثرگذار باشد