نقش ساختار شهري مطلوب در تحقق و توسعه ي شهر دانش (مطالعه ي موردي: شهر بندرعباس)

رويكرد جديد توسعه شهري مبتني بر دانش بر چهار جنبه‌ي كليدي اقتصادي، محيطي، سازماني و اجتماعي- فرهنگي تمركز يكپارچه دارد به طوريكه ظهور اقتصاد مبتني بر دانش به عنوان عامل اصلي توسعه‌ي اقتصاد جهاني و محلي به حساب مي‌آيد. از اين رو هدف اين پژوهش نقش ساختار شهري مطلوب در تحقق و توسعه‌ي شهر دانش بندرعباس با روش توصيفي- تحليلي و سنجش كمي (پرسشنامه) و با بهره‌گيري از آزمون مقايسه زوجي، T و فريدمن مي‌باشد. جامعه آماري تحقيق، كاركنان دانش در 55 مركز رشد و فناوري بندرعباس مي‌باشند، كه مجموعاً 258 نفر كل جامعه مي‌باشد. نتايج حاكي از آن است كه با استفاده از مقايسه‌ي وضع موجود شهر بندرعباس و شهر دانش مطلوب توسط نمودار عنكبوتي، مشخص شد شهر بندرعباس از لحاظ شاخص‌هاي شهر دانش تفاوت‌هايي با ايده‌آل دارد و بيشترين اختلاف مربوط به شاخص ساختار شهري است و نتايج حاصل از آزمون‌ T نشان مي‌دهد كه از بين اصول شهر دانش، ميانگين اهميت شاخص ساختار شهري با 2.95 داراي بيشترين مقدار، زيرساخت هاي شهري با مقدار 2.90 و اشتراك گذاري دانش با 2.71 و اهميت فناوري و اطلاعات با مقدار 1.90 به ترتيب داراي مقدار ميانگين بيشتري هستند. همچنين مقايسه ميانگين رتبه‌ها نشان مي‌دهد كه بالاترين ميانگين رتبه به ساختار شهري با مقدار 3.88 اختصاص دارد كه بدين معناست كه مهم ترين شاخص موثر در جذب كاركنان دانش در شهر بندرعباس از نظر طبقه‌ي خلاق، ساختار شهري مطلوب است.