خوانش و اولويت‌بندي مولفه‌هاي تأثيرگذار بر تحقق‌پذيري شهر امن در پهنۀ مركزي شهر تهران

بافت هاي فرسوده به خاطر ويژگي هاي اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي و كالبدي-محيطي، به شدت مستعد وقوع جرم و بزهكاري هستند. بر همين مبنا، هدف پژوهش حاضر خوانش و اولويت­بندي مولفه­هاي تأثيرگذار بر تحقق پذيري شهر امن در بافت­هاي فرسوده شهري در پهنۀ مركزي شهر تهران است. جامعۀ آماري شامل ساكنان بافت­هاي فرسودۀ مناطق 11 و 12 شهر تهران، است كه حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران، 400 نفر است. از روش­هاي تحليل عاملي تائيدي، بارتلت، آزمون كالموگروف- اسميرنف، ماتريس ضرايب همبستگي و تحليل مسير، براي تحليل داده­ها استفاده گرديد. از نرم‌افزار LISREL8.8 براي تحليل داده­ها استفاده گرديد. بر اساس نتايج آزمون­هاي كيسر/ ميير/ الكين (برابر 0/66)، كفايت تعداد نمونه تاييد و بر مبناي آزمون معناداري بارتلت 0/001 P ؛ 105 =df ؛ 738/040 =X2) فرضيه‌ نبود همبستگي بين متغيرها رد شده است. بر اساس يافته هاي پژوهش، توزيع كليه روابط موجود در مؤلفه­ها و متغيرهاي پژوهش نرمال است. ميزان آمارۀ T براي متغيرهاي پژوهش مشتمل بر احساس امنيت، نورپردازي، معابر، الگوي فعاليت­ها و كاربري­ها، كيفيت محله­هاي مسكوني، فرم فضا، هويت شهروندان، تراكم جمعيت، نظارت اجتماعي، اشتغال و مسكن به ترتيب برابر با 10/52، 8/29،  5/18، 9/62، 8/79، 9/88، 10/29، 7/11، 4/56، 9/61 و 8/69 است. با عنايت به مقدار آمارۀ T و سطح معناداري مناسب آنها(0/001)، اين متغييرها بر تحقق­پذيري شهر امن در بافت هاي فرسوده شهري در پهنۀ مركزي شهر تهران تأثير بارزي دارند.  بر اساس مدل تحليل مسير، مولفه احساس امنيت با ضريب 0/20 بيشترين تأثير را داشته و پس از آن مولفه هاي نورپردازي، معابر، الگوي فعاليت ها و كاربري ها، كيفيت محله هاي مسكوني، فرم فضا، هويت شهروندان، تراكم جمعيت، نظارت اجتماعي و اشتغال با ضريب به ترتيب با ضريب 0/15،  0/14، 0/10،  0/09، 0/07،  0/06، 0/05، 0/03  و 0/04  در اولويت هاي بعدي قرار دارند.