ماتريس حسابداري اجتماعي ايران با محوريت ماليات و محيط زيست

امروزه محيط زيست به عنوان يكي از مهم ترين اركان توسعه پايدار قلمداد مي شود و توسعه ساير بخش هاي اقتصادي و اجتماعي در گروي پايداري و كاركرد صحيح آن، معني پيدا مي كند. در همين راستا، هدف اصلي اين تحقيق ادغام ملاحظات زيست محيطي، اعمال هزينه هاي واقعي ارزش هاي كالاها و خدمات محيط زيست در سياست ها و برنامه هاي كلان كشور، منابع مالياتي و همچنين پيشنهاد الگويي براي تهيه ماتريس حسابداري اجتماعي است كه از جمله ابزارهاي مهم براي برنامه ريزي پايدار معرفي شده مي باشد. به صورت دقيق تر بررسي كمي پيوند بين فعاليت هاي اقتصادي، نهادهاي اقتصادي و اجتماعي، محيط زيست و انرژي در قالب نظام حسابداري اجتماعي در ايران هدف اين مطالعه است.بر اين اساس اين ماتريس به طور كلي بر حسب حساب هاي درون زا و برون زا نشان داده شده است. حساب هاي درون زا حساب هايي هستند كه درآمد آن ها در چارچوب ارتباطات در نظر گرفته شده در مدل تعيين مي شود، در صورتي كه درآمد حسابهاي برون زا در خارج از اين چارچوب تعيين مي گردد. در حالت استاندارد، حساب هاي توليد، حساب عوامل توليد و حساب نهادها (شامل خانوارها و شركت ها) حساب هاي اصلي درونزاي ماتريس حسابداري اجتماعي را تشكيل مي دهند و ساير حسابها كه شامل حسابهاي دولت، سرمايه و دنياي خارج مي باشند، به عنوان حساب هاي برونزا در نظر گرفته مي شوند.