بازنگري در كيفرهاي بدني در پرتو بازخواني قاعده «هم‌ نشيني عقل و شرع»

براساس قاعده ملازمه، عقل، حكم شريعت را و نيز شريعت، حكم عقل را تأييد مي‌كند. پژوهش حاضر با روش توصيفي- تحليلي و با تكيه بر قاعده يادشده در تكاپوي مشروعيت بخشي به گذار از كيفرهاي بدني است؛ زيرا عقلِ انسان معاصر كه در اسناد حقوق بشري تجلي يافته، كيفرهاي بدني را برنمي تابد. دراين باره، از آنجا كه بر مبناي قاعده تلازم، يافته‌هاي عقل به منزله حكم شريعت اند و همچنين، شريعت هم‌گام و هم‌خوان با عقل است، بايد احكامِ فقهي را در پرتو خوانش هاي امروزين از مقاصد شريعت (جان، عقل، كرامت، انصاف، عدالت و...) بازخواني كرد. زيرا درك انسان از اين مفاهيم پويا است و بايد به برداشت هاي عقلاييِ هر نسل از اين مفاهيم اهتمام ورزيد. بنابراين، احكامي كه امروزه مخالف با عقل محسوب مي شوند، به حكم شريعت باطل اند. اين راهكار موجب مي‌شود كه اولاً؛ قاعده مورد بحث براي انسان امروز عينيت يابد و ثانياً؛ بتوان در چارچوب آموزه هاي ديني در اجراي كيفرهاي خشن بازنگري كرد.