تأثير ابعاد سرشت بر اختلال اضطراب فراگير، وحشت‌زدگي و وسواس اجباري: با واسطه‌گري حساسيت انزجاري در دانشجويان دانشگاه اروميه

فرض بر اين است كه ابعاد سرشت و حساسيت انزجاري در تعامل با يكديگر به اختلال اضطراب فراگير، اختلال پانيك و اختلال وسواسي اجباري منجر مي شوند. برخلاف اهميت اين مدل، پژوهش هاي كافي براي ارزيابي تجربي آن انجام نشده است. پژوهش حاضر با هدف تأثير ابعاد سرشت بر اختلال اضطراب فراگير، اختلال پانيك و اختلال وسواسي اجباري با واسطه گري حساسيت انزجاري در دانشجويان دانشگاه اروميه انجام شده است. طرح پژوهش حاضر توصيفي و از نوع همبستگي است؛ براي اين منظور 377 نفر از دانشجويان دانشگاه اروميه با استفاده از نمونه گيري خوشه اي انتخاب شدند و به پرسشنامه هاي سرشت و منش كلونينجر(TCI-125, 1994)، مقياس حساسيت انزجاري(DSS, 1994)، پرسشنامۀ اختلال اضطراب فراگير(GADQ-IV,2006)، پرسشنامۀ بازنگري شدۀ وسواسي اجباري(OCI-R, 2002) و پرسشنامۀ اختلال وحشت‌زدگي ليبوييتز (LPI, 1984) پاسخ دادند. تحليل داده ها با استفاده از مدل يابي معادلات ساختاري انجام شد. همچنين براي طبقه‌بندي، پردازش، تحليل داده ها و بررسي فرضيه‌هاي پژوهش  از نرم افزارهاي SPSS و AMOS استفاده شد. ارزيابي مدل فرضي پژوهش با استفاده از شاخص هاي برازندگي نشان داد كه مدل فرضي، با مدل اندازه‌گيري برازش دارد (CFI = 0.97, NFI = 0.93, RMSEA = 0.065). . نتايج پژوهش حاكي از آن بود كه ابعادسرشت بر اختلال اضطراب فراگير، اختلال پانيك، اختلال وسواسي اجباري در سطح P 0.001 تأثير معنا داري دارد و همچنين نتايج پژوهش نشان داد كه ابعاد سرشت با واسطه‌گري حساسيت انزجاري بر اختلال اضطراب فراگير، اختلال وحشت‌زدگي و اختلال وسواسي اجباري در سطح P 0.001 تأثير معنا داري دارد. يافته هاي پژوهش در كنار حمايت از مدل فرضي براي اختلال اضطراب فراگير، اختلال وسواسي اجباري و اختلال وحشت زدگي، الگوي مناسبي براي سبب شناسي اين اختلالات نشان مي دهد و مي تواند به نقش انزجار در اختلالات اضطرابي و بهبود مداخلات شناختي رفتاري مرتبط با آن كمك كند.