ويژگي‌هاي روان‌سنجي مقياس ارضاي نيازهاي بنيادين در روابط با دوستان در دانشجويان

هدف از اين پژوهش اعتباريابي و بررسي ساختار عاملي مقياس ارضاي نيازهاي بنيادين در روابط با دوستان در دانشجويان بود. در يك طرح توصيفي و اعتباريابي آزمون، طي دو مطالعه به ترتيب 172 و 228 نفر از دانشجويان دانشگاه بيرجند به شيوۀ نمونه گيري تصادفي چندمرحله‌اي انتخاب شدند و مقياس‌هاي ارضاي نيازهاي بنيادين در روابط (La Guardia, et al., 2000) ، احساس تنهايي اجتماعي و عاطفي بزرگسالان(Ditommaso et al., 2004) ، رضايت از زندگي (Diener et al., 1985) و افسردگي، اضطراب و استرس (Lovibond, Lovibond, 1995) را تكميل كردند. همساني دروني، روايي عاملي اكتشافي، تأييدي، ملاكي و سازه با نرم افزارهاي SPSS.16 و AMOS.24 مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه مقياس، ساختاري سه عاملي با واريانس تبيين شده 70.92 درصد دارد. تحليل عاملي تأييدي مرتبۀ دوم نيز به تأييد رسيد. مقياس از پايايي سازۀ مناسبي برخوردار بود. روايي همگراي مقياس در مورد رضايت از زندگي و روايي واگراي آن در ارتباط با احساس تنهايي اجتماعي و افسردگي به تأييد رسيد (0.01≥P). بر حسب سن، جنسيت و وضعيت تأهل نيز تفاوت معناداري به دست نيامد 0.05 P. به نظر مي‌رسد، مقياس ارضاي نيازهاي بنيادين در روابط، در دانشجويان از پايايي و روايي مناسبي برخوردار است.