شماره ركورد
1353399
عنوان مقاله
سازوكارهاي اقناعي در برساخت گفتماني بدن زنانه در دهه نود ايران از منظر روانشناسي گفتماني
پديد آورندگان
مهديخاني ، مينا دانشگاه آزاد اسلامي واحد قم , سلطاني ، علي اصغر دانشگاه باقرالعلوم , اسكندري ، حسين دانشگاه علامه طباطبايي
از صفحه
81
تا صفحه
95
كليدواژه
روانشناسي گفتماني , سازوكارهاي اقناع , الگوي تالمين , كنشمحور , هويت جسميتيافته , گفتمان , زبانشناسي اجتماعي
چكيده فارسي
روانشناسي گفتماني بدن را برساخته گفتمان ميداند و گفتمان در اين رويكرد كنشمحور است. رشد فزاينده جراحيهاي زيبايي و پيامدهاي آن بررسي پديده زيبايي و شكلگيري مفهوم جديد آن را در سالهاي اخير در كشور به امري جدي تبديل كرده است. ازاينرو هدف از نگارش مقاله حاضر استخراج سازوكارهاي اقناع در گفتمان زنان در ايران با تكيه بر رويكرد روانشناسي گفتماني است. روانشناسي گفتماني رويكردي تحليلي ـ نظري به گفتمان است كه گفتار و نوشتار را در كانون مطالعات خود قرار ميدهد و فهم پديدههاي روانشناختي را در بستر اجتماعي ممكن ميداند. پژوهش حاضر كيفي و روش تحليل دادهها سازوكارهاي اقناعي روث ووداك، الگوي تالمين (1958-1995) است. دادهها از راه مصاحبه و ضبط لايو بلاگرها در اينستاگرام گردآوري شدند. مصاحبهشوندگان ده نفر با جنسيت زن و رده سني بيست الي سي سال، از منطقهاي يكدست در تهران هستند. نتايج نشان ميدهد بدن زنانه و هويت جسميتيافته از راه كنشهاي ساده و روزمره توليد، درك و داراي اعتبار ميشوند و فيزيك انسان در شكلگيري هويت (من ) نقشي اساسي دارد. استفاده از سازوكارهاي اقناعي مانند زيبا بودن، درآمدزايي و موفقيت كاري در زيرساخت گفتمان بلاگرها تضميني براي تحقق كنش تقدير از بدن عملشده و شكايت از بدن فعلي و پذيرش مسئوليت جراحيها است.
عنوان نشريه
زبان شناسي اجتماعي
عنوان نشريه
زبان شناسي اجتماعي
لينک به اين مدرک