رمزگشايي تجليات امور قدسي با تأكيد بر داستان‌هاي قرآن

مفسران قرآن شيوه‌هاي گوناگوني را براي تفسير آيات برگزيده‌اند. با توجه به تاكيد قرآن بر تفكر و تدبر در آيات، ميداني گسترده براي ژرف انديشان وجود دارد تا با ايجاد تناسب و نزديكي ميان ظاهر و باطن  كلام آيات قرآن را تبيين نمايند. پژوهش حاضر با تمركز بر رويكرد تفسير عرفاني انجام شده است كه در آن براي دريافت معناي باطني به رمز و اشارات توجه مي‌شود. مشخصه‌ي رمز، برقراري نوعي ارتباط با امري مجهول و ناشناخته است كه دريچه و روزني بر عالم قداست و ماورا مي‌گشايد. قداست همواره در موقعيتي تاريخي متجلي مي شود و همين كه انسان به ظهور و تجلي قداست آگاهي يابد آن قداست در هر مرحله كه ظاهر و متجلي گردد تاريخي مي‌شود. سرنوشت و نحوه‌ي هستي پيامبران را مي‌توان به تجليات قداست تأويل كرد. داستان هاي پيامبران در قرآن به دليل وجود حوادث و اعمال خارق العاده در آنها كه مطابق واقعيت و منطق تجربه هاي عادي بشر نيست از دير زمان مورد تفسير قرار گرفته است. اين پژوهش به بررسي ضرورت پذيرش تأويل پذيري قرآن و درك رمزگرايي و رمزوارگي آن براي دريافت معناي باطني و لطايف معنوي پيام حق پرداخته و داستان پيامبران را مورد تحليل رمزگرايانه قرارداده و به اين نتيجه دست يافته است كه با رمزانديشي هر عملي قابليت آن را دارد كه فعلي مذهبي باشد و هر شيئي در خور آن است كه مجلاي قداست شود. بر اين اساس در داستان چهار پيامبر بيشترين تأويلات رمزي وجود دارد.