بررسي حساسيت ژئومورفيك رودخانه طالقان با تاكيد بر نقش پوشش گياهان حاشيه‌اي

مطالعه حساسيت ژئومورفيك رودخانه، مبنايي براي توسعه يك رويكرد تحليلي فراهم مي‌كند كه مي‌تواند براي ارزيابي رفتار رودخانه در دوره هاي مختلف مورد استفاده قرار گيرد. هدف اين مطالعه بررسي حساسيت ژئومورفيك رودخانه طالقان طي دوره مطالعاتي 1400-1370 بوده است. بدين منظور، رودخانه مورد مطالعه بر اساس روش GUS به 5 بازه تقسيم شد. شاخص حساسيت رودخانه در هر بازه با استفاده از محاسبه شاخص هاي نسبت انشعاب (BI)، عرض رودخانه (CW) و فعاليت مجرا (CA) در دوره 1385-1370 و 1400-1385 از طريق مقايسه عكس هاي هوايي و تصاوير ماهواره اي محاسبه شد. سپس، موقعيت كلني هاي پايدار پوشش گياهي در حاشيه رودخانه در امتداد 71 مقطع عرضي طي دوره مطالعاتي بررسي شد. بر اساس نتايج، مساحت پوشش گياهي پايدار طي دوره مورد مطالعه از بالادست رودخانه به سمت پايين دست كاهش يافته و ناپايداري بستر افزايش يافته است. به همين ترتيب، ميزان تاثير اختلالات انساني و حساسيت بستر نيز از بالادست به سمت پايين دست افزايش يافته است. با توجه به كاهش عرض بستر در بازه هاي 1 و 2 رودخانه طالقان و نيز افزايش مساحت پوشش گياهي پايدار، مي توانيم تاثير مثبت كلني هاي گياهي ثابت را بر كاهش حساسيت ژئومورفيك اين بازه ها نسبت به ساير بازه ها شاهد باشم.