تاثير تنش خشكي بر برخي ويژگي‌‌هاي مرفوفيزيولوژيك و عملكرد گلرنگ (.Carthamus tinctorious L) در پاسخ به كاربرد پتاسيم

به‌منظور ارزيابي تأثير تنش خشكي و كاربرد پتاسيم بر عملكرد و ويژگي‌هاي مرفوفيزيولوژيك گلرنگ (گلدشت) تحت شرايط آبياري با آّب شور (6 دسي‌زيمنس بر متر)، آزمايشي به‌صورت كرت‌هاي خردشده بر پايه طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در سه تكرار در ايستگاه تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي شهرستان زهك در سال زراعي 98-1397 اجرا شد. تنش خشكي به‌عنوان كرت اصلي در سه سطح 45 (شاهد)، 65 و 85 درصد تخليه مجاز رطوبتي و مصرف پتاسيم به‌عنوان كرت فرعي در چهار سطح صفر، 75، 150 و 225 كيلوگرم در هكتار بودند. نتايج نشان داد كه تنش خشكي سبب كاهش معني‌دار ارتفاع بوته، تعداد طبق در بوته، تعداد دانه در طبق، عملكرد دانه و بيولوژيك و محتواي نسبي آب برگ شد، اما با كاربرد پتاسيم ويژگي‌هاي فوق روند افزايشي معني‌داري داشتند. عملكرد دانه در تيمار آبياري پس از 45 درصد تخليه رطوبتي (شاهد) نسبت به آبياري پس از 85 درصد تخليه رطوبتي 42.32 درصد افزايش داشت. تأثير برهم‌كنش تنش خشكي و كود پتاسيم بر تعداد شاخه در بوته، وزن هزاردانه، شاخص كلروفيل برگ (SPAD)، محتواي كربوهيدرات‌هاي محلول و درصد روغن دانه معني‌دار شد و بيش‌ترين ميزان آن‌ها از تيمار آبياري پس از 45 درصد تخليه رطوبتي با كاربرد 225 كيلوگرم پتاسيم در هكتار حاصل شد.