بررسي شواهد مورفوتكتونيك رشد چين جوان گيو و ارتباط آن با زمين لرزه هاي منطقه در شمال خاوري لوت

فلات ايران زمين، به دليل قرارگيري در ميانه كمربند كوهزايي آلپ- هيماليا و در بين دو صفحه همگراي عربي- اوراسيايي در دوره ترشياري، با گسل خوردگي هاي فراوان و به سبب آن رخداد زمين لرزه هاي مخرب مواجه بوده است. از اينرو، شناخت مناطق پرخطر لرزه‌اي نخستين گام براي كاهش خسارات ناشي از زمين‌لرزه است. در اين پژوهش، چگونگي رشد كواترنري چين جوان گيو در اثر جنبايي گسل امتدادلغز گيو، به عنوان يكي از رشته هاي سامانه گسل نهبندان- خاش در شرق بلوك لوت و مسبب رخداد زمين لرزه 1324 مد نظر قرار گرفته است. شواهد متعدد، دلالت بر ارتباط گسل امتدادلغز جنوب گيو و رشد چين جوان گيو و تشكيل پك گسلي جوان و فعال گيو است. پيمايش هاي ميداني و شواهد مورفوتكتونيك همچون؛ انحراف مسير و حفر بستر رودخانه‌ها، پديده آنته سه‌دانس، جابجايي مخروط‌افكنه‌ها و نسل هاي متعدد آن از يافته هاي اين پژوهش است،  بيانگر جنبايي بالاي قطعه جنوبي گسل گيو بوده و از توان خطر لرزه خيزي بالايي برخوردار است.