چشم‌انداز جهاني ترانزيت دريايي در افق 2030 و دلالت‌هاي آن براي جمهوري اسلامي ايران

ترانزيت دريايي يكي از حوزه‌هاي حساس و مهم گذار و تحول در هندسه جهاني امنيت و قدرت اقتصادي است. بنابراين، براي توسعه و تقويت جايگاه آن و تضعيف ساختار تحريم‌ها بايد تمركز ويژه‌اي روي محورهاي ترانزيتي صورت گيرد. اين موضوع به استحكام اقتصاد ملي، هم‌گرايي منطقه‌اي، ارتقاي مناسبات ژئوپليتيكي و ژئواكونوميكي و در يك كلمه، برون‌گرايي مبتني بر اقتصاد مقاومتي منجر مي‌شود. ايران در زمره كشورهاي ممتاز در اين باره شناخته مي‌شود. براي همين، از اهميت راهبردي در سطح بين‌المللي برخوردار است كه در صورت استفاده مؤثر از آن مي‌تواند به‌عنوان يكي از مهم‌ترين بازيگران در سطح بين‌المللي و  منطقه‌اي نقش‌آفريني كند. به‌رغم جغرافياي ويژه ايران و نسبت دادن القابي مانند شاه‌راه و...، تبديل شدن به قطب ترانزيتي منطقه، برنامه‌ريزي دقيق، مديريت و سرمايه‌گذاري‌هاي جدي به‌ويژه در حوزه ترانزيت دريايي را مي‌طلبد. براي حصول اين منظور شايد مهم‌ترين و آغازين گام، بررسي چشم‌اندازهاي كنشگران برتر جهاني ترانزيت دريايي باشد. اهميت اين پژوهش حصول آگاهي از آينده ممكن صنعت حمل‎ونقل دريايي است كه بي‌ترديد براي سياست‌گذاران اين حوزه دلالت‌هايي به همراه دارد. نظر به احصاي اين دلالت‌ها، مهم‌ترين كنشگران صنعت حمل‌ونقل دريايي كه اسناد چشم‌انداز خود در اين باره را منتشر كرده‌اند، انتخاب شده‌اند كه با بررسي اسناد آن‌ها، ضمن ترسيم آينده محتمل و ممكن براي اين صنعت، دلالت‌هايي نيز براي توسعه حمل‌ونقل دريايي در ايران به دست آمده است.