نقش سرمايه اجتماعي در جلوگيري از قاچاق كالا در مناطق مرزي

زمينه و هدف: امروزه سرمايه اجتماعي در جهت پاسخ به بسياري از مسائل سازماني كاربرد دارد و با افزايش آن مي‌توان شاهد پايين آمدن جدي سطح هزينه‌هاي اداره جامعه و نيز هزينه‌هاي عملياتي سازمان‌ها بود. اين پژوهش با هدف ارزيابي اثر سرمايه اجتماعي بر قاچاق كالا گرفته است. روش: اين پژوهش ازنظر هدف كاربردي و ازنظر روش توصيفي–تحليلي و از نوع پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش ساكنين مناطق مرزي و كارشناسان ستادي مبارزه با قاچاق كالا هستند. روش نمونه‌گيري در بخش ساكنين، به‌صورت نمونه‌گيري در دسترس (154 نفر) و در بخش كارشناسان به‌صورت هدفمند (38 نفر) است. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه محقق ساخته كه اعتبار و پايايي آن قبل از اجرا مورد تأييد قرارگرفته است. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از مدل معادلات ساختاري (تحليل چند متغيره) استفاده‌شده است. يافته‌ها: يافته‌ها نشان مي‌دهد كه وزن‌هاي رگرسيوني در هر دو مدل موردبررسي به مقادير بزرگ‌تر از 0.40 دارند و نسبت‌هاي بحراني (t-value) در سطح 0.001 P معنادار هستند و لذا سرمايه اجتماعي ساختاري با ضريب 0.6540، سرمايه اجتماعي ارتباطي با ضريب 0.589 و سرمايه اجتماعي شناختي با ضريب 0.409 بر جلوگيري از قاچاق كالا در مناطق مرزي تأثير دارند. نتايج: نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه با تقويت سرمايه اجتماعي مي‌توان از پديده قاچاق جلوگيري نمود. بنابراين پليس با تقويت سرمايه اجتماعي ساختاري، شناختي و ارتباطي در مناطق مرزي مي‌تواند پيشگيري از قاچاق كالا را پيش‌ بيني نمايد.