طراحي و آزمون مدل ساختاري اعتياد به بازي‌هاي برخط بر اساس بدرفتاري روان‌شناختي دوران كودكي با نقش ميانجي‌ همجوشي شناختي: يك مطالعه توصيفي

زمينه و هدف: اعتياد به بازي هاي برخط بر سلامت جسمي و رواني نوجوانان تأثير منفي مي گذارد. پژوهش حاضر با هدف تعيين نقش ميانجي‌ همجوشي شناختي در رابطه بدرفتاري روان شناختي دوران كودكي با اعتياد به بازي‌هاي برخط انجام شد.مواد و روش‌ها: در پژوهش توصيفي حاضر، جامعه‌ آماري شامل كليه‌ دانش‌آموزان (نوجوانان) دختر و پسر دوره‌ اول متوسطه منطقه آموزش و پرورش بستك هرمزگان بود كه در سال تحصيلي ۱۴۰۱-۱۴۰۰ به تحصيل اشتغال داشتند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چند مرحله‌اي تعداد ۳۵۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و به پرسش نامه‌هاي بدرفتاري روان شناختي، همجوشي شناختي و اعتياد به بازي‌هاي برخط پاسخ دادند. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از مدل‌سازي معادلات ساختاري استفاده شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه پاسخ‌گويي هيجاني، طرد كردن/ترساندن، غيراخلاقي/صادقانه نبودن، پرتوقع/انعطاف‌ناپذيري، منزوي‌سازي به ترتيب با مقدار ضريب 0/48، 0/41، 0/28، 0/31 و 0/32 به صورت مستقيم با اعتياد به بازي‌هاي برخط ارتباط معناداري دارند (0/001 P). هم چنين، پاسخ‌گويي هيجاني، طرد كردن/ترساندن، پرتوقع/انعطاف‌ناپذيري و منزوي‌سازي به ترتيب با مقدار ضريب 0/24، 0/19، 0/08 و 0/14 با ميانجي‌گري همجوشي شناختي به صورت غيرمستقيم با اعتياد به بازي‌هاي برخط ارتباط معناداري دارند (0/001 P). نتيجه‌گيري: مطالعه حاضر نشان داد بدرفتاري روان‌شناختي دوران كودكي به صورت مستقيم و غيرمستقيم با ميانجي‌گري همجوشي شناختي، با اعتياد به بازي‌هاي برخط ارتباط معناداري دارند. از لحاظ كاربردي متخصصان مي‌توانند از يك‌سو شيوه‌هاي ارتباطي والدين با فرزندان را مورد ارزيابي قرار داده و از سوي ديگر ضمن چالش‌هاي شناختي و گذشته‌نگر به دنبال كاهش اعتياد به بازي‌هاي برخط و سوء گيري‌هاي شناختي باشند.